Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2015

Το κρασί

Matisse

Λέω να φτιάξω εκείνο το κρασί.
Λέω να φτιάξω εκείνο το κρασί, όπως το 'φτιαχνες
πατέρα, κάθε χρόνο
τώρα που πήρα να γερνώ πολύ μου λείπει
η γεύση του, η μυρουδιά του αξέχαστη, το ρουμπινί του
χρώμα, εκείνη η απογείωση

πρέπει να πάω στον ίδιο τόπο
στον ίδιο τόπο να φυτέψω αμπέλι
τις ποικιλίες τις θυμάμαι πέφτει
το βάρος σε μαυρούδι και φιλέρι
τα κλήματα κοντά, χωρίς νερό
και θα ρωτήσω λεπτομέρειες τους παλιότερους

λέω να φτιάξω εκείνο το κρασί
νύχτες και νύχτες να περνώ, χειμώνες
πίνοντάς το
ολόιδιο, δεν το βρίσκω πουθενά
πολύ μου λείπει
ολόιδιο, θα το πετύχω, ας χρειαστεί
πολύ να κουραστώ, πολύ να ψάξω
ολόιδια να μεθώ μ' εκείνο το κρασί όμως αλήθεια

αλήθεια πως φοβάμαι, δεν θα το πετύχω
αλήθεια πώς φοβάμαι, όλα τα βρίσκεις
όλα τα βρίσκεις, τρόπους, ποικιλίες, μα δε γυρνάς
ποτέ σου δε γυρνάς στα δεκαεφτά σου
χρόνια, ίδιο δε θα 'ναι
ίδιο δε θα 'ναι το κρασί κι ας παιδευτώ

ίδιο δε θα 'ναι, χάθηκε
χάθηκε οριστικά, πολύ μου λείπει
χάθηκε εκέίνο το κρασί, πριν τόσα χρόνια
χάθηκε εκείνο το κρασί, ποτέ
δεν θα το βρω, η γεύση του
η μυρουδιά του αξέχαστη, το ρουμπινί του
χρώμα,  εκείνη η απογείωση.


Σωτήρης Σαράκης
από τη συλλογή Ψηφιδωτό από άφαντες ψηφίδες, 2003
Ενότητα : Νυχτερινά
Συγκεντρωτική έκδοση Στιγμή στο χάος,
Ποιήματα 1999-2010, 2014

2 σχόλια:

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Σίγουρα δεν έχει τη γεύση των παλιών και καλών για μας καιρών, όμως αξίζει να παλεύουμε το κάθε τι, πάνω στις "δοκιμασμένες συνταγές", για να αφήσουμε παρόμοιες όμορφες αναμνήσεις στα παιδιά μας.

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

Poet είπε...

Σκέψεις σαν κι αυτή δεν είναι καθόλου Φύρδην-Μίγδην, φίλη μου. Συμφωνώ λοιπόν μαζί σου και σε ευχαριστώ για την επίσκεψή σου στο φτωχικό αλλά φιλόξενο Λιβάδι μας.