Τετάρτη, 7 Ιανουαρίου 2015

Σε ποιον ήλιο


Σε ποιον ήλιο τον καρπό μου να μεστώσω
να γλυκαθεί στο μούστο του η μπρούσκα η ζωή.
Πήρε παράταση η νύχτα. Ανήλεη. Αδιέξοδη
με κατακλύζει.

Σε ποιο σύννεφο να γίνω καβαλάρης
στο θήλασμά του η δίψα μου να χορταστεί.
Στέγνωσε ο ουρανός. Αδάκρυτος. Πετρώθηκε
δε με ποτίζει.

Σε ποιο άστρο να υψώσω με ικεσία
τρεμάμενη καρδιά σε προσευχή θερμή.
Το τρέμουλό τους σβήστηκε. Απουσία. Σιωπή
με βασανίζει.

Σε ποιο κήπο ανεκπλήρωτους καημούς να θάψω
πληγωμένη ελπίδα να ριζώσει τη στερνή.
Ανάδελφη γη με κυνηγά. Με διώκει. Λησμόνησε
και πια δε με γνωρίζει.

Αλεξάνδρα Κωστάκη
από τη συλλογή Μανόλιες και ευκάλυπτοι, 2014

2 σχόλια:

morfeas είπε...

ω!υπέροχο!

Poet είπε...

Χαίρομαι που σου αρέσει, φίλε Μορφέα. Καλή χρονιά.