Κυριακή, 7 Δεκεμβρίου 2014

Σε είδα, Ανέστη



Στο έκτο πάτωμα του πρώτου μου σπιτιού στην Καρμπολά
τα ασημένια σου μαλλιά να τα χαϊδεύει ένα υγρό αεράκι
στους ώμους τα φτερά σου να ‘χουν θρέψει λυπημένα
(κοντεύουν δέκα χρόνια που ανέβηκες εκεί στο δώμα)
με απλωτές κινήσεις να πετάς, να με φωνάζεις.

Παρόντες άπαντες, μου είπες. Πατέρες μάνες φίλοι συγγενείς
έρωτες ανεκπλήρωτοι, παλιοί σου γείτονες συμμαθητές,
καλή παρέα κάνουμε, τα λέμε κάθε τόσο και μας λείπεις.

Σιγά σιγά κι εγώ ετοιμάζομαι, φίλε, σου ψιθύρισα. Λίγο ακόμα χρόνο θέλω
κάτι σελίδες να τελειώσω που άρχισα ένα χωράφι να πουλήσω
εκεί στη Νάουσα να μην πνιγούν στα χρέη τα παιδιά
επίγεια δάνεια να ξοφλήσω φόρους κληρονομιάς να προπληρώσω
μια υποχρέωση που έχω σε μια αγάπη να διευθετήσω
θ' αρχίσω κι εγώ λίγο λίγο ν' ανεβαίνω στην ταράτσα.

Γιάννης Καρατζόγλου
από τη συλλογή Αποτελέσματα χρήσεως, 2006 

1 σχόλιο:

Poet είπε...

Για τους νεώτερους ας αναφέρω ότι ο Ανέστης του ποιήματος είναι ο σπουδαίος ποιητής και φίλος μας Ανέστης Ευαγγέλου που έφυγε τόσο νωρίς.

Η Καρμπολά βρίσκεται στη δυτική πλευρά της Πλατείας Δικαστηρίων (σήμερα Πλατεία Αρχαίας Αγοράς), ενώ στην ανατολική και στην Αγνώστου Στρατιώτου βρισκόταν το σπίτι στο οποίο γεννήθηκα εγώ.