Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2014

Η κατάληξη


Είναι μια διαδικασία σταδιακής εξαπατήσεως.
Σ' τα δίνουν πρώτα όλα: νεότητα, σφρίγος, γονείς, φίλους, αγάπη, 
και πριν προλάβεις καν να καταλάβεις τι σημαίνουν όλ' αυτά,
αρχίζουν να σου τα παίρνουν μέσ' από τα χέρια, να σε κοροϊδεύουν.

Χάνουμε, χάνουμε ολοένα σαν να μας κλέβουν στα χαρτιά.

Είναι μια,βασανιστικά αργή, διεξοδική ιστορία πτωχεύσεως.
Ένα ένα πέφτουν τα λογής περιβλήματά μας,
πέφτουν τα ωραία, απατηλά στηρίγματα της νιότης,
γίνεται άγριο, ανελέητο κοσκίνισμα.

                                                          Τέλος,
μένουν ελάχιστα, δυο τρία πράγματα, σε μιαν ολάκερη ζωή,
αληθινά δικά μας.


Ανέστης Ευαγγέλου
από τη συλλογή Αφαίμαξη, "66-"70, 1971
Συγκεντρωτική έκδοση
Τα ποιήματα (1956-1993), 2007 

Δεν υπάρχουν σχόλια: