Τρίτη, 26 Αυγούστου 2014

μέσα στο πλήθος ξαφνικά


και ξαφνικά
βρίσκεσαι ανάμεσα σε πρόσωπα
χιλιάδες πρόσωπα
φωτογραφίες, ονόματα

βρίσκεσαι μέσα στην ομίχλη
ομίχλη από θραύσματα, σκιές, αρώματα
γίνεσαι μια ψηφίδα σε μωσαϊκό
ένα ίχνος σε κινούμενη άμμο
νότα ή φωνή από πολλές φωνές

και ξαφνικά
είσαι ένας φίλος
ένας από χιλιάδες φίλους
που έρχονται, μιλάνε, λάμπουν
γνωρίζονται, αγαπιούνται
κουράζονται, μαλώνουν και σκορπίζουν
υλοποιούνται και εξαφανίζονται
ζώντας σ’ ένα σχεδόν φανταστικό
τοπίο ηλεκτρονικό

μέσα στο πλήθος όμως ξαφνικά
το θαύμα αστράφτει
γίνεται χνώτο, άγγιγμα
χαμόγελο αποκλειστικά δικό σου

Τόλης Νικηφόρου
από τη συλλογή Φωτεινά παράθυρα, 2014 
 

2 σχόλια:

ξωτικό είπε...

:-))))

Έτσι ακριβώς μονάκριβε ποιητή μας !!


(στη σωστή στιγμή βλέπω γύρισα !!)

Κι ένα φιλί πάνγλυκο και παντρύφερο όλο δικό σου!!!!!

Poet είπε...

Ναι, ναι, καιρός να μαζευόμαστε μετά την καλοκαιρινή΄ραστώνη. Ιδίως εσύ, ξωτικό του ξαφνικού θαύματος.

Αλλά, πάλι ... κάτι θα έχεις αναρτήσει εσύ στο μαγικό σου ιστολόγιο. Σε καλωσόρίζω λοιπόν και ... τρέχω.