Τρίτη, 17 Ιουνίου 2014

Η ψευδαίσθηση της δημιουργίας


Καμβά. Λευκέ μου καμβά
γίνε όμορφος
πάρε όλα τα χρώματα που σου δίνω
και ανάδειξέ τα σε κάτι φανταστικό
που εγώ μονάχος, δεν θα μπορούσε ποτέ να φτιάξω
Χρώματα, χρώματα
Δώστε μου τις αρμονικές σας αποχρώσεις
χαρίστε μου τη μαγεία σας

Πινέλο, σπάτουλες, χρώματα, καμβάδες
όλα εσείς είστε τα υλικά
που αδημονούν να με χρησιμοποιήσουν
να με κάνουν το μέσο το οποίο θα τα ενώσει
έτσι που στο τέλος να νομίζω
πως δημιούργησα εγώ.

Χρήστος Ζάχος
από τη συλλογή Χ-έγερση υποσυνειδήτου, 2014

1 σχόλιο:

Poet είπε...

Με χαρά συνεχίζω την ανθολόγηση των ποιημάτων του Χρήστου Ζάχου από την πρόσφατη συλλογή του, η οποία περιλαμβάνει ποιήματα και πεζά κείμενα. Σας συνιστώ να διαβάσετε και τα προηγούμενα ποιήματα του Χρήστου.

Ο Χρήστος Ζάχος είναι βέβαια και ζωγράφος. Χωρίς καμία αμφιβολία, ό,τι ισχύει για τη ζωγραφική στο συγκεκριμένο ποίημα, ισχύει και για την ποίηαη αλλά και για κάθε μορφή τέχνης.