Τετάρτη, 26 Φεβρουαρίου 2014

Άτιτλο (Έχω μια θλίψη από πάγο ...)






















Έχω μια θλίψη
από πάγο
μια κουκκίδα πάνω
στο δέρμα
που αποσιωπάται
μια μεταλλική μοναξιά
πράσινη
όπως τα καράβια.

Γυαλίζει σκοτάδι
τρίζουν
οι μισάνοιχτοι φόβοι
στο βυθό
ψάχνω το κλειδί
ν' ανοίξω τις λέξεις
πέφτουν και σπάνε
σαν ρόδια
γίνονται συλλαβές
δεν μπορώ να μιλήσω.

Ιανουάριος 2005

Ελένη Μαρινάκη
από τη συλλογή Τώρα αίμα, 2005

2 σχόλια:

nikolastsaras είπε...

απλό και όμορφο..καλημέρα

Poet είπε...

Χαιρομαι που σου αρέσει, Νικόλα. Καλημέρα.