Τρίτη, 21 Ιανουαρίου 2014

ΚΑΙ ΤΟ 'ΛΕΓΕ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΜΟΥ -





















Μάθε σκοποβολή
φρόντιζε τον εαυτό σου μη συνερίζεσαι τους πεθαμένους
Μόνο τ' αστέρια είναι αλεξίσφαιρα
Με τέτοια όνειρα εκεί κάτω
σίγουρα θα φας το κεφάλι σου

Κώστας Κρεμμύδας
από τη συλλογή Σαντιγκάρ, 2013

5 σχόλια:

Poet είπε...

Ο Κώστας Κρεμμύδας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1955. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Δημόσια Διοίκηση στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, Παιδαγωγικά στη ΣΕΛΕΤΕ, Νομικά στη Νομική Αθηνών και Κοινωνική Ιστορία στη Σορβόνη, όπου παρουσίασε το μεταπτυχιακό του: «Συνδικαλιστικό κίνημα και τράπεζες στην Ελλάδα (1917-1949), Η περίπτωση της Εθνικής Τράπεζας». Εκπόνησε διδακτορική διατριβή στο Πανεπιστήμιο Πατρών με θέμα «Επιθεώρηση Τέχνης (1954-1967)».

Από το 1993 διευθύνει το περιοδικό «Μανδραγόρας» και τις ομώνυμες εκδόσεις. Συμμετέχει στην οργανωτική επιτροπή του «Συμπόσιου Ποίησης».

Κριτικά κείμενα, δοκίμια και χρονογραφήματά του δημοσιεύονται σε εφημερίδες και περιοδικά. Τα τελευταία τρία χρόνια διατηρεί στην κυριακάτικη εφημερίδα «Η εποχή» τη στήλη «Ξούθου και Μενάνδρου γωνία».

Έχουν κυκλοφορήσει ως τώρα τα εξής ποιητικά βιβλία του:

- Το ασανσέρ,μια ημιτελής συνουσία, Αθήνα 1993
- Ωδή στα τρόλεϊ, εκδ. «Μανδραγόρας», Αθήνα, 1995
- Υπέρ ηρώων, εκδ. «Μανδραγόρας», Αθήνα 1998
- Μηνύματα σε κινητό,εκδ. «Μανδραγόρας», Αθήνα, 2002
- Σαντιγκάρ, εκδ. «Μανδραγόρας», Αθήνα, 2013

Poet είπε...

Εμένα, Κώστα μου, μου είπε ο πατέρας μου «Εσύ, βρε, θα φτιάξεις το ρωμέικο;». Και οι άλλοι «θα πας σαν το σκυλί στ' αμπέλι». Και η ιστορία συνεχίζεται με τους νεώτερους.

Αγγελοπούλου Ιωάννα είπε...

μάλλον είναι τα λάθη που πρέπει να κάνουν οι νεώτεροι...για να συνεχίζεται η ίδια ιστορία!

"αυτός ο κόσμος δε θ'αλλάξει ποτέ"

Καληνύχτα!

Poet είπε...

Νομίζω ότι αλλάζει, Γιάννα μου, αλλά πολύ αργά κι επώδυνα και σίγουρα όχι στα πλαίσια της δικής μας ζωής.

Καλό βράδυ.

Αγγελοπούλου Ιωάννα είπε...

ναι..αλλάζει αργά κι επώδυνα...ίσως γιατί φοβάται ο κόσμος τα όνειρα..μάλλον δεν πιστεύει πώς τέτοια όνειρα όπως των νέων και των ποιητών μπορούμε να τα κάνουμε αληθινά. Μακαρι κι ας μην το δούμε εμείς.

Καλό βράδυ.