Τετάρτη, 19 Ιουνίου 2013

Τα δέντρα υμνούν το φως ...


Αργήσαμε λιγάκι, φίλοι μου, και μας έπιασαν οι ζέστες.  Ήδη όμως η Αγγελικούλα μας έχει μεριμνήσει για την καλοκαιρινή μας αμφίεση. Ναι, βέβαια, το Λιβάδι είναι ένα ιστολόγιο για όλες τις εποχές, πάντα με ζωγραφιές του Ντίνου Παπασπύρου. Με αγριολούλουδα, πουλιά, ζουζούνια, αστέρια και, ιδίως, με ποιήματα. Δεν αποκλείεται μάλιστα κάπου να κρύβεται και ένας ντροπαλός αρκούδος.

Αυτή το καλοκαίρι τα δέντρα έχουν την τιμητική τους. Τα εξόριστα παιδιά τ'΄ουρανού που μας τα δίνουν όλα και δεν ζητάνε τίποτα. Τα δέντρα με την απόλυτη, εκθαμβωτική, παρήγορη, λυτρωτική αθωότητά τους. Τα δέντρα που υμνούν το φως. Καλό καλοκαίρι.




























Le Blanc - seing Rene Magritte




7 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Βλέπω αλλαγές: θερινό ένδυμα με ωραίους στίχους (για όλες τις εποχές),
που λυτρώνουν με τη δύναμή τους.
Τα δέντρα υμνούν το φως.
Είναι ο δικός τους τρόπος να αντιστέκονται.

Τι γίνεται όμως ΟΤΑΝ ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ ΜΙΣΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΧΑΡΙΣΤΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ;

Θα ‘ρθει μια μέρα που τα δέντρα θα μισήσουν την αχαριστία των ανθρώπων και θα σταματήσουν να παράγουν ίσκιο, θροΐσματα κι οξυγόνο. Θα πάρουνε τις ρίζες τους και θα φύγουν. Μεγάλες τρύπες θα μείνουνε στη γη εκεί που ήταν πριν τα δέντρα. Όταν οι άνθρωποι καταλάβουνε τι έχασαν, θα πάνε και θα κλάψουνε πικρά πάνω απ’ αυτές τις τρύπες. Πολλοί θα πέσουνε μέσα. Τα χώματα θα τους σκεπάσουν. Κανείς δεν θα φυτρώσει.
ΑΡΓΥΡΗΣ ΧΙΟΝΗΣ


Καλησπέρα, Ποιητή μου!

Κική

Dinos-Art είπε...

Να κι ένα ακόμη σχετικό από τα Μικρά ποιήματα του Ντίνου Χριστιανόπουλου:

-"Είναι βαθιές οι ρίζες"
καυχήθηκαν τα δέντρα στη
μπουλντόζα-

Καλό καλοκαίρι με κούρνιασμα κάτω από δροσερές φυλλωσιές.

Dinos-Art είπε...

Να κι ένα πολύ παλιό δικό μου, πριν σαράντα και χρόνια, πριν με συνεπάρει αποκλειστικά η ζωγραφική:
*
έκοψε ο Δήμος για το Μετρό
έκοψε το Πανεπιστήμιο για το Τελλόγλειο
έκοψε το Κρατικό Θέατρο για το «Βασιλικό»
έκοψε ο συγκάτοικος στη Χαλκιδική για να βλέπει τις γυμνόστηθες
ποιος είπε ότι τα δέντρα πεθαίνουν όρθια;
*
Καληνύχτα.

κοριτσάκι είπε...

Εγώ σαν κοριτσάκι θα επιμείνω στο παιχνίδι "τι μπορεί να κρύβεται μέσα στα δέντρα" και θα σας χαρίσω έναν από τους αγαπημένους μου πίνακες του Μαγκρίτ που "παίζει" με τα μάτια μας..
Καλό καλοκαίρι σε όλους!

Margo είπε...

Υπέροχο ποίημα, το απόλυτο συνταίριασμα με τον πίνακα του Ντίνου!
"Τα δέντρα υμνούν το φως" πόσο όμορφο και αισιόδοξο!!!
Καλό Καλοκαίρι Τόλη μου

Ανώνυμος είπε...

Τι ωραία η συνεισφορά της παρέας...
Να και κάτι ακόμη, εξίσου τρυφερό:

Μιλάω στα δέντρα περσικά
Εγώ είμαι ξένος.
Μιλάω στα δέντρα περσικά.
Τα δέντρα μού αποκρίνονται.
Μέσα σ' αυτή τη συγγένεια
δεν είμαι ξένος.
(Φερεϊντούν Φαριάντ)

Καλημέρα σε όλους!

Κική

Poet είπε...

Καλημέρα, χαίρομαι που σας βλέπω όλους εδώ. Και ζητώ συγγνώμη από τον Πέτρο Γκολίτση για την αναπόφευκτη αυτή παρεμβολή στην ανάρτηση των ποιημάτων του.

Κική μου, ο Αργύρης Χιόνης είναι σπουδαίος ποιητής, αποσύρθηκε από την πόλη και έζησε χρόνια μέσα στη φύση στο ορεινό Θροφάρι. Μια στιγμή άκρας απαισιοδοξίας του λοιπόν μπορεί να γίνει κατανοητή.
Φυσικά τα δέντρα δεν προκειται ποτέ να μισήσουν κανένα.

Ντίνο μου, καμια μπουλντόζα δεν πρόκειται να νικήσει ποτέ τα δέντρα και κανένα στιχούργημα του Χριστιανόπουλου την ποίηση. Το αποδεικνύεις περίτρανα κι εσύ ο ίδιος με τις ωραίες ζωγραφιές σου.
Και πάλι όμως ας πούμε ότι, στην ελληνική πραγματικότητα, στιγμές μαυρίλας είναι απόλυτα δικαιολογημένες. Και μετά στρέφουμε το πρόσωπο στο φως.

Αν θυμάμαι καλά, Γιάννα μου, ο Μαγκρίτ αρέσει ιδιαίτερα και στην Τζούλια. Σε ευχαριστούμε και περιμένουμε και τους επόμενους πίνακες στο Λιβάδι.

Ναι, Μαρία μου, τα δέντρα μας διδάσκουν την ανάταση, τον αγώνα, την προσφορά, τη λατρεία της ομορφιάς και της αλήθειας. Άυτό ας είναι και το μήνυμα για όλους μας. Σε ευχαριστώ, καλό καλοκαίρι, γλυκιά μου.

Να λοιπόν και ο εκπρόσωπος ένός ακόμη αρχαίου πολιτισμού. Σε ευχαριστούμε, Κική μου. Η αγάπη είναι μια παγκόσμια γλώσσα που γίνεται αμέσως κατανοητή από όλους τους ανθρώπους. Και όχι μόνο. Γίνεται κατανοητή και από τα ζώα και τα φυτά. Το έχω διαπιστώσει και έχω γράψει γι'αυτό.