Πέμπτη, 16 Μαΐου 2013

Άτιτλο (Τώρα νιώθω κάτι ...)























Τώρα νιώθω κάτι
ν' ανεβοκατεβαίνει απ' το λαιμό ως το στήθος μου
και να με σκίζει.
Αυτό, λένε, είναι η αγάπη,
αυτό το άγριο μαρτύριο,
ν' ανοίγει το κορμί στα δυο,
να φαίνονται τα σωθικά σου,
αυτό, λένε, είναι η αγάπη.
Αυτή η σταθερή απουσία,
το αμετακίνητο κενό ,
ο χρόνος που μάταια σπαταλιέται,
η κίνηση προς το πουθενά
κι αυτό το συνεχές σκίσιμο
απ' το λαιμό ως το στήθος.

Αυτό, λένε, είναι η αγάπη.

Καίτη Βασιλάκου
από τη συλλογή Αγαπημένε μου ψυχίατρε πες μου ..., 2012

Δεν υπάρχουν σχόλια: