Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2012

Το σημάδι

(φωτογραφία: Ντίνος Παπασπύρου)

Ένα σημάδι
ν' αφήσω θέλω
ένα - μικρό κι ασήμαντο
για τους πολλούς- σημάδι.
Σαν τα τραγούδια
που ακούγονται απ' τα μεγάφωνα
κάθε Κυριακή στα στρατόπεδα
κάθε γιορτή στο Ψυχιατρείο.

Γιώργος Λ. Οικονόμου

3 σχόλια:

Levina Vil είπε...

Η ανάγκη του ανθρώπου να αφήσει το στίγμα του για το περασμά του από την ζωή!
Πολύ όμορφοι στίχοι !

Καλημέρα
καλή εβδομάδα

Poet είπε...

Σκέφτομαι ότι με τρεις τρόπους προσπαθεί απεγνωσμένα ο άνθρωπος να υπερβεί τη νομοτέλεια του θανάτου : με τα περί αιώνιας ζωής της θρησκείας, με τη στιγμιαία αίσθηση αιωνιότητας του έρωτα, με τη δημιουργία (που είναι και πάλι μια μορφή έρωτα).

Καλημέρα και καλή εβδομάδα, Λεβίνα.

kirikion είπε...

υπέροχο στην τρυφερό του πέρασμα