Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2012

Απολογία


Κοιτάζω το άγραφο ποίημα
Όπως κοιτάζετε τα τελευταία ψιλά σας.
Πώς θα τη βγάλουμε ως το τέλος του μήνα
Και να τρέχουν οι λογαριασμοί της ψυχής ...
Άλλοτε, πάλι, χαμηλώνω το βλέμμα.
Καλώς. Δεν μπορεί να γραφεί.
Άλλος, αξιότερος, θα αφήσει για μένα
Τα έξοδα ενός μωρού
Με ζιπουνάκι του θανάτου.

Δήμητρα Χ. Χριστοδούλου
από τη συλλογή Ο τρόμος ως απλή μηχανή, 2012

3 σχόλια:

Poet είπε...

Με το σπαρακτικό αυτό ποίημα ολοκληρώνεται η ανθολόγηση της Δήμητρας Χ. Χριστοδούλου από την πρόσφατη ποιητική συλλογή της.

ξωτικό είπε...

τρόμος...απεδώθη εξαιρετικά....

φιλικέ...γατούλη ένα ξωτικό χάδι αφήνω προσβλέποντας σ'ένα ...σπέσιαλ γουργουρητό :))

Poet είπε...

Είναι αδύνατον να φανταστώ ξωτικό χωρίς έναν γάτο, γατούλη, γατάκι να μπερδεύεται στα φορέματά του, αναζητώντας το χάδι. Πριν βέβαια αρχίσει το απολαυστικό ραχατλίκι μετά του σχετικού ρονρονίσματος που στην εποχή μας ονομάζεται γιόγκα.

Έστω και ως φτωχό υποκατάστατο λοιπόν του μικρότερου αιλουροειδούς, αφήνω ένα μακρόσυρτο γουργουρητό, όλο δικό σου, φεγγαρόλουστο ξωτικό.