Τρίτη, 18 Σεπτεμβρίου 2012

Αστέρι στην Άκρη της Αιωνιότητας

(The Poem of the Soul The Angel and the Mother by Louis Janmot)

21-11-1991

Στη γιορτούλα σου φέτος δεν μπόρεσα νά ’ρθω
με κράτησαν
μακριά
υποχρεώσεις
γήινες
αταίριαστες με την καινούργια μου ιδιότητα
της Ραχήλ που ψάχνει να βρει το παιδί της

Ήμασταν όμως εκεί κι Εσύ το ξέρεις
Μπήκαμε στην αυλή σου
γονατίσαμε ευλαβικά
Ο αδελφός σου έσπειρε γύρω του
μαργαριτάρια
να βρουν τροφή αθάνατη
οι καρδερίνες
κι εγώ είπα ν’ αφήσω μια στάλα ζωή
για τα λιθάρια της εξώπορτάς σου
Μα δεν μου είχε απομείνει

Ζωή Σαμαρά
από τη συλλογή
Και είναι πολύ μακριά η Δύση, 2012

3 σχόλια:

Poet είπε...

Με το σπαρακτικό αυτό ποίημα ολοκληρώνεται το μικρό αφιέρωμα στην ποίηση της Ζωής Σαμαρά. Για τον Επίλογο της συλλογής (Γράφω), θα πρέπει να ανατρέξετε στην ανάρτηση της 24ης Ιουνίου 2008 (Άτιτλο).

Καλή συνέχεια, Ζωή.

ξωτικό είπε...

Σπαρακτικό όπως το είπες ,μα τόσο διακριτικά και με τόση ευγένεια ψυχής που ....δεν αντέχεται απο κοινούς θνητούς

Καλή συνέχεια Ζωή !!
Κι ένα ευχαριστώ στο λιβάδι !!!

Poet είπε...

Ευγενικό φεγγαρόλουστο ξωτικό της μουσικής και των χρωμάτων, εμείς οι κοινοί θνητοί σε ευχαριστούμε.