Τρίτη, 7 Αυγούστου 2012

Θησέας

(Ariadne, by John William Waterhouse)

Όχι, δεν ξέχασα μαύρα τα πανιά
Είναι που το άσπρο τελικά
δεν είναι το δικό μου χρώμα
Ακόμα κι όταν ερωτεύομαι πενθώ
ακόμα κι όταν νικητής γυρνώ
μέσα μου ξέρω τη βαθιά μου ήττα

Χλόη Κουτσουμπέλη
από τη συλλογή Στον αρχαίο κόσμο
βραδιάζει πια νωρίς, 2012

2 σχόλια:

Poet είπε...

Καθόλου παράξενη η πεισιθάνατη γραφή. Και μάλιστα σ' αυτή τη συγκυρία. Σκορπιός η Χλόη, Σκορπιός εγώ, Σκορπιός και η Τζούλια. Ως κυβερνήτης πλανήτης μας, ο Πλούτων, έχει αφήσει μέσα μας ανεξίτηλα τα σημάδια του. Αυτός και τα παιδικά μας χρόνια.

Έτσι λοιπόν οι ισχυρές δυνάμεις του έρωτα, της ζωής και της δημουργίας πρέπει να αντιπαλεύουν διαρκώς με τις δυνάμεις του θανάτου. Δεν παραδίδεται εύκολα ο Σκορπιός. Καθόλου εύκολα.

Poet είπε...

Και να που οι δυνάμεις του έρωτα θριαμβεύουν και πάλι και η πρώτη πανσέληνος γεννιέται στον κόσμο. Στο επόμενο ποίημα.

Στο μεταξύ ο ένας Σκορπιός διάλεξε πάλι πολύ ωραίο πίνακα ζωγραφικής για τον άλλο. Ας παραφράσω ένα σύνθημα της μεταπολίτευσης : Σκορπιοί ενωμένοι, ποτέ νικημένοι.