Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2011

Ας

Ας ξαπλώσω απόψε
απ' της αλήθειας τη μεριά
- της δικής μου φυσικά -
Είναι προσωπικό στοίχημα η αλήθεια
κι αντιληπτή απ' τον καθένα
ανάλογα
με το σχήμα του κόσμου του

Ας θεωρήσω λοιπόν
ότι οι σκέψεις μου με συμπεριλαμβάνουν
στο βαθμό που τις υπακούω
σαν κατοικίδιο
ήμερο, στα όρια της ασφάλειάς του
έξυπνο, στα όρια της προέλευσής του
πιστό, στα όρια της αντοχής του

Ας υποθέσουμε τέλος
πως το ποίημα
είναι ο γενικός αποστακτήρας
αυτών που βίωσα
αγάπησα και μίσησα
ελπίζω ή φοβάμαι
ή
όσων νομίζω ότι βίωσα
αγάπησα και μίσησα
ελπίζω ή φοβάμαι

Ποιο να 'ναι άραγε εκείνο
το μαγικό συστατικό
που θα το κάνει κοινωνό
μιας έγκλειστης
- παράφορης σχεδόν -
ανάγκης για ουρανό

Λέξεις παυσίλυπες, λέξεις ασύλητες
ασύλληπτη για μένα αυτή η σκέψη
Ίσως στην έμβρυα μνήμη μου χαμένη
ή ανύπαρκτη

Ας είναι
Ας παραμείνει μυστική η έξοδος
ας μείνουνε τα μάτια σφαλιστά
κι ας τριγυρίζει εκείνο άηχο
ελεύθερο απ' τα δικά μου τα δεσμά

Ίσως αν ξαναγεννηθώ αθώα
θα μπορώ και να σωπαίνω.

Στέλλα Γεωργιάδου
από τη συλλογή Μάσκα οξυγόνου, 2011

3 σχόλια:

Poet είπε...

Με την ευκαιρία της πρόσφατης έκδοσης της ποιητικής συλλογής της Στέλλας Γεωργιάδου, Μάσκα οξυγόνου, προσθέτω σήμερα και αύριο ή μεθαύριο δύο ποιήματά της στα 13 που είχαν ήδη ανθολογηθεί. Μια ευκαιρία να τα διαβάσετε ή ξαναδιαβάσετε όλα.

Stella Georgiadou είπε...

Τόλη μου, για άλλη μια φορά σ’ ευχαριστώ για την τιμή, που κάνεις στα ποιήματά μου, φιλοξενώντας τα στο εκλεκτό λιβάδι σου.
Λιβάδι, που ονειρεύεται και σφύζει από ομορφιά! Πραγματικό καταφύγιο της ποίησης.

Την καλησπέρα μου :-)

Poet είπε...

Στέλλα μου, το ποιήματά σου προσθέτουν χρώματα και αρώματα, προσθέτουν ομορφιά στο Λιβάδι μας (καταφύγιο αγρίων θηραμάτων;). Εκανα λοιπόν αυτό ακριβώς που αξίζεις.

Να είσαι καλά, καλό ξημέρωμα.