Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2011

Εξάστιχα

Ι

Σαν ένα ιερό εικόνισμα
παρελθόντων αιώνων
σε φυλάσσω στη μνήμη μου
και προσέχω ο χρόνος
να μη σβήσει τα χαρακτηριστικά σου
γνωρίσματα.

ΙΙ

Η μάνα μου βγήκε
στο μπαλκόνι,
ένας άνεμος από τρέμοντα
άστρα την παρέσυρε
και φέγγει στη σκέψη μου
σαν καιόμενη βάτος.

ΙΙΙ

Δεν είμαι τίποτα
παρά μόνο ο αυτοκράτορας
της χαμένης γαλήνης,
ο αυτοκράτορας
μιας ατέλειωτης νύχτας
που δεν ταξιδεύει.

Λεύκιος Ζαφειρίου
από τη συλλογή Ποιήματα, 1975
Συγκεντρωτική έκδοση Ποιήματα 1964 - 2010, 2011

3 σχόλια:

Poet είπε...

Ο Λεύκιος Ζαφειρίου μου έστειλε τη συγκεντρωτική έκδοση των ποιημάτων του και έτσι μπορώ τώρα να ολοκληρώσω την ανθολόγησή του.

Α. Δ.Ε. ΒΑΛΜΑΣ είπε...

Καλησπέρα Τόλη μου,

Η μάνα μου βγήκε
στο μπαλκόνι,
ένας άνεμος από τρέμοντα
άστρα την παρέσυρε
και φέγγει στη σκέψη μου
σαν καιόμενη βάτος.

Πολύ όμορφη η εικόνα του Λεύκιου.

Poet είπε...

Κι εμένα αυτό το εξάστιχο μου άρεσε περισσότερο, Τάσο μου.

Καλό ξημέρωμα και καλή εβδομάδα.