Παρασκευή, 21 Ιανουαρίου 2011

Το λίκνο



Θαρρείς κι είμαι από μιαν άλλη γενιά
γεννημένος σε μια φανταστική χρονολογία
σκιά που ψάχνει τη γενέθλια ρίζα της
στα φευγαλέα ίχνη μια αδιόρατης κίνησης.

Θαρρείς πως είμαι η ψυχή μιας άλλης ψυχής
το δάκρυ από άλλα μάτια
η περιπλάνηση ενός μύθου σε μιαν άλλη νιότη.

Βασίλης Φαϊτάς
αδημοσίευτο

2 σχόλια:

Silena είπε...

στην αδιόρατη κίνηση
ενός πέπλου που το πήρε
ο άνεμος μακριά
εκεί ψάχνω τις λέξεις
και περιπλανιέμαι αέναα
ζητώντας το βλέμμα
το ένα βλέμμα που μαζί του
ενώθηκε το άπειρο

μουσικές κι αρώματα οι πολύτιμοι βοηθοί μου!!

Poet είπε...

Και όχι μόνο. Ξέχασες τα χρώματα, Silena. Βέβαια κατά βάθος όλα είναι ένα.

Καλημέρα, κοριτσάκι.