Τετάρτη, 8 Δεκεμβρίου 2010

Είμαστε εδώ

Είμαστε εδώ,
κρατάμε απ' τον ίδιο σπόρο την ίδια ρίζα
πλάι στις φυματικές θάλασσες
τα προκατακλυσμιαία δάκρυα,
στα λιμάνια ανατινάζονται τα καράβια
οι γέφυρες αγκυροβολημένες στην άβυσσο
είμαστε εδώ ... είμαστε εδώ ...
αντένες στραμμένες σε λέξεις βαθιές και ξεχασμένες
οι αισθήσεις μάς εγκαταλείπουν μία-μία
ο έρωτας λεπιδόπτερο πουλί
σέρνεται πάνω σ' αυτό που κάποτε ήταν γης
κάτω απ' αυτό που ήταν ουρανός.
Και η Γη μολυσμένο μοναχικό αιμοσφαίριο
γυρίζει ακόμα γύρω απ' τον τρόμο της
λάμνοντας έξω απ΄τον καιρό της.
Είμαστε εδώ ... είμαστε εδώ ...
πάνω σε πόλεις που κάποτε υπήρξαν
πλάι σε ποτάμια και βουνά που μένει μόνο τ' όνομά τους,
φουγάρα τινάζουν τα σωθικά μας
κι ο άνεμος ο αρχέγονος άνεμος
γράμμα γεμάτο αναμνήσεις κατεβαίνει σφυρίζοντας
στα ερείπια του ύπνου μας,
στο ράδιο μια μακρινή φωνή λέει γι' αυτό που είπαμε νιότη
είμαστε εδώ
πάνω στο μήκος κύματος μια ζωής που λιγοστεύει
είμαστε ακόμα εδώ ...

Βασίλης Φαϊτάς
από τη συλλογή Υστερόγραφα για το αύριο, 2010

3 σχόλια:

Poet είπε...

Τον Δεκέμβριο του 2009 είχα αναρτήσει έντεκα ποιήματα του Βασίλη Φαϊτά από την ανέκδοτη τότε συλλογή του, Υστερόγραφα για το αύριο. Θυμάμαι ότι τα ποιήματα αυτά είχαν αρέσει πολύ στους αναγνώστες του ιστολογίου.

Η συλλογή αυτή κυκλοφόρησε πριν από λίγες μέρες από της Εκδόσεις Μανδραγόρας. Προσθέτω λοιπόν τώρα ένα δωδέκατο ποίημα της συλλογής, όχι απλώς γιατί μου αρέσει στη μορφή και την ουσία του αλλά και για να γιορτάσουμε το γεγονός. Και για να σας παρακινήσω να διαβάσετε και τα άλλα ποιήματα του Βασίλη.

Καλημέρα σε όλους.

50fm είπε...

Είμαστε εδώ...για να ανασαίνουμε με τις ποιητικές προτάσεις σου!
Καλημέρα αγαπημένε Τόλη!

Poet είπε...

Κι εγώ εδώ είμαι, Ουρανία μου, και σύντομα ελπίζω να έρθω εκεί για να σε απολαύσω από κοντά. Ο ασυγχώρητος! Ελαφρυντικό μου ότι πάντα σ' αγαπώ.

Καλή τελευταία λιακάδα πριν την επερχόμενη θεομηνία.