Τρίτη, 28 Σεπτεμβρίου 2010

ποτέ


ποτέ κανένα ποίημα
δεν θα χωρέσει την αγάπη μου για σένα
κανένα ποίημα
δεν θα έχει τα δάχτυλά μου όταν σ΄αγγίζω
το ρίγος στη φωνή μου όταν σου μιλώ
τα γόνατα που τρέμουν σα σε συναντώ
κανένα ποίημα δεν θα σε σώσει αν χαθώ ...

είμαι για σένα το πιο μεγάλο ποίημα
το πιο ερωτικό
με τη φωνή μου σου μιλώ
κι αν δεν ακούς
μες της ψυχής σου το θολό βυθό
θα μένω πάντα
και θα σ΄αγαπώ

Τζούλια Φορτούνη
δημοσιεύτηκε στον τοίχο
της ποιήτριας στο facebook

41 σχόλια:

ξωτικό είπε...

Ωωωχ ποιός είναι ο...μπουμπούνας ;;

Dinos-Art είπε...

Ζηλεύω τον "Χ".
Καλό απόγευμα.

Poet είπε...

Ε, ναι, κι εγώ αυτό διερωτήθηκα, φεγγαρόλουστη. Τόσο βαρήκοος πια;

Poet είπε...

Και ποιος δεν θα τον ζήλευε, Ντίνο μου; Αυτό το ποίημα είναι γραμμένο με τόσο πάθος, με τόσο απέραντη αγάπη που θα συγκινούσε και τις πέτρες. Μπράβο με όλη μου την καρδιά, Τζούλια μας.

Sweet truth! είπε...

Πράγματι κανένα ποιήμα δεν αρκεί... εγώ γράφω τόσα πολλά κι όμως δε φτάνουν...!!!!

Poet είπε...

Επιβεβαιώνεται λοιπόν για μια φορά ακόμη, to quote myself, ότι «τα πιο ωραία ποιήματα γράφονται χωρίς λέξεις». Sweet or bitter, that's the truth, μικρή μου.

Poet είπε...

Σε ευχαριστούμε και για την ωραία εικόνα, Τζούλια.

Despina είπε...

άρωμα ερωτισμού στον αέρα...
θέλει αισθήσεις ζωντανές...
να το εισπνεύσεις όλο...
και να το σώσεις!!!!
ζεις!

Poet είπε...

Έτσι είναι, Δέσποινα. Νομίζω όμως ότι ο ερωτισμός στο ποίημα συνδυάζετα αρμονικά με την αγάπη. Πηγή ζωής κι αυτή.

Και μία σύμπτωση. Το ψευδώνυμο της Τζούλιας είναι Μωβ.

Despina είπε...

Poet,
το χρώμα μωβ...
σε ταξιδεύει...
σαν την ανάσα...
του έρωτα και της αγάπης...
σαν τη ζωή...
στο άπειρο χρόνο...
του σύμπαντος...

and33 είπε...

Κάθε στίχος στάζει το άρωμα ερωτευμένης γυναίκας που τα δίνει όλα και τα θέλει όλα.
Πιο κερδισμένος η ερωτική ποίηση.

Margo είπε...

Να που αυτό το ποίημα τα χώρεσε όλα, μα περισσότερο ένα μεγάλο αληθινό αγαπώ!

Poet είπε...

Κάτι θα ξέρεις εσύ για να το λες, ρομαντική μου Δέσποινα.

Poet είπε...

Συμφωνώ μαζί σου, Ανδρέα μου, σε όλα τα σημεία.

Poet είπε...

Ναι, ένα μεγάλο αληθινό σ' αγαπώ, Μαρία μου. Αλλά και το δικό μας δέος μπροστά στην αλήθεια του.

ΥΑΚΙΝΘΗ είπε...

Ένα ποίημα γεμάτο αισθήσεις που ξεπερνούν κάθε λέξη .
Η μωβ τόσο άλικη εδώ !Κι η βεβαιότητα της αγάπης που περιγράφει , Καταλυτική !!Η ευχή , μαδώντας τη μαργαρίτα να σημαίνει μ΄αγαπά , για τον κάθένα.

Παράλληλα να διανυχτερεύεις Τόλη με την "ισόβια μαθητεία στο θαύμα¨"Κι η μουσική και το θλιμμένο φθινόπωρο.
Καλημέρα . Ευχαριστώ για την απόδραση στο όνειρο " δίχως τα δάκρυα που μας επιβάλλει η Ελλάδα /τούτη η χώρα που παιδεύει τα δροσερά Ελληνόπουλα /και ανεμίζει τους αμέτρητους γραικύλους (Ν ΚΑΡΟΥΖΟΣ-Ποιήματα ).

Εμείς ας ανεμίζουμε τις λέξεις όπου είναι ανάγκη . Ακατάπαυστα .
Με την αγάπη μου .

ΥΑΚΙΝΘΗ

Poet είπε...

Πάντα γενναιόδωρη η παρουσία σου στο Λιβάδι, Υακίνθη μου. Γενναιόδωρη και η μαργαρίτα, σύμβολο πλέον βεβαιότητας και όχι αμφιβολίας.

Εμείς πιστεύουμε σε μια άλλη Ελλάδα. Μια Ελλάδα του ονείρου και των θαυμάτων, της αγάπης και της δημιουργίας. Είμαστε αυτή η άλλη αιώνια Ελλάδα. Κανείς και τίποτα δεν μπορεί να μας αλλάξει.

Καλή σου μέρα.

Dinos-Art είπε...

Διαβάζω και ξαναδιαβάζω αυτό το ποίημα. Αν γυναίκα τό'γραφε για μένα, θα με είχε τελειώσει. Από τα καλύτερα ερωτικά που έχω διαβάσει. Καλημέρα σε όλους.

Poet είπε...

Γι' αυτό κι εγώ ζήτησα από τη Λίνα και περιμένω να το περάσει στη διανυκτέρευση δίπλα, Ντίνο μου. Φως στο σκοτάδι. Καλημέρα.

50fm είπε...

Άργησα αλλά αυτό που διάβασα και ένιωσα με έχει κάνει να αράξω εδώ!
Τζούλια μου τι θεικό πλάσμα είσαι εσύ;
Ερωτικό μέχρι εξαντλήσεως...είναι το πανέμορφο ποίημα σου!
Να ζηλεύεται εσείς τα αγοράκια και να μαθαίνεται...
Τόλη μου,συνεχίζουμε με πίστη τη διαδρομή μας!
Φιλάκια σε όλους σας!

Field of Dreams είπε...

Τζούλια, το διαβάζω και το ξαναδιαβάζω και δεν το χορταίνω... Αχ!

Poet είπε...

Φοβερό δίδυμο! Ένα θεϊκό πλάσμα και μια Ουρανία.

Πόσες φορές έχω δηλώσει μαθητής σας, γλυκιά μου; Εσείς μας γεννάτε, μας μεγαλώνετε, μας ερωτεύεστε και μας αγαπάτε, μας συντροφεύετε στη χαρά και στον πόνο. Εσείς μας αποχαιρετάτε για το αιώνιο ταξίδι μας στο χώμα ή στο άπειρο. Ευλογημένα γυναικεία πλάσματα, πηγή της ζωής και της κάθε έμπνευσής μας.

Poet είπε...

Η δασκάλα μας είναι τώρα απασχολημένη με τα μικρότερα παιδάκια, Αγγελικούλα. Ελπίζω όμως σύντομα να είναι εδώ και να απολογηθεί που γράφει τόσο υπέροχα ερωτικά ποιήματα.

ρουλα είπε...

Εχω την εντυπωση, οτι το ποιημα αυτο γραφτηκε στο σωστο τοπο κ χρονο!!! ειμαι πολυ περηφανη για τη Τζουλια, σχεδον παντα, οταν διαβαζω ενα ποιημα της ανατριχιαζω, βουρκωνω, μενω με το στομα ανοιχτο κ τελος δεν ξερω πως να εκφραστω γι'αυτο που νιωθω!!! κ τελος ας πουμε ενα μπραβο κ σ'εκεινον που την εκανε να νιωσει αυτο το τοσο δυνατο αισθημα!!!

μωβ είπε...

Με τιμούν και με συγκινούν τα σχόλιά σας φίλοι μου,και ιδιαίτερα γι΄αυτές τις λέξεις που βγήκαν απευθείας από την ψυχή μου, χωρίς καμιά επεξεργασία, σαν παράπονο...

Ένα ευχαριστώ δε φτάνει να εκφράσω ό,τι νιώθω διαβάζοντας τα λόγια σας...

μωβ είπε...

Πάντως για να απαντήσω στις "απορίες" σας, τα πιο μεγάλα ποιήματα είναι οι άνθρωποι δίπλα μας κι όχι οι λέξεις...
και τα πιο ερωτικά είναι αυτά είναι αυτά που γράψαμε κάποτε για κάποιον ακόμα κι όταν δεν τον είχαμε γνωρίσει...
γιατί και η ποίηση είναι μια ατέλειωτη σπουδή...
Στον έρωτα και στη ζωή...

Poet είπε...

Καλωσόρισες, Ρούλα μου, στο Λιβάδι μας. Εγώ διαπιστώνω ότι εκφράζεις θαυμάσια τα ωραία συναισθήματά σου. Μπράβο και στους δύο λοιπόν, ποιήτρια και αποδέκτη του ποιήματος.

Ελπίζω το ποίημα της Τζούλιας να αποτελέσει την αφορμή για να γνωρίσεις και άλλους ποιητές, και άλλα ποιήματα που ανθίζουν το Λιβάδι μας. Μείνε μαζί μας, γλυκιά μου.

Poet είπε...

«Η ποίηση είναι μια ατέλειωτη σπουδή στον έρωτα και στη ζωή». Προσυπογράφω τα λόγια σου, Τζούλια μου. Και εύχομαι να συνεχίσεις αυτόν τον δρόμο.

Από την πρώτη στιγμή που σε γνώρισα, πίστεψα ότι είχες τη δωρεά και επέμενα να γράφεις. Είμαι βέβαιος ότι ο χρόνος θα με δικαιώσει ακόμη περισσότερο. Αλλά, κυρίως, θα δικαιώσει εσένα και όλους τους αγαπημένους σου.

Dinos-Art είπε...

"Οι γυναίκες παίζουν με την ομορφιά τους, όπως παίζουν τα παιδιά με το μαχαίρι τους. Στα τελευταία πληγώνονται..."
Τάδε έφη Βίκτωρ Ουγκώ.
Συμπληρώνω: Αρκετές παίζουν με τον έρωτα. Ο επόμενος είναι ο μεγάλος.
Ίδιο αποτέλεσμα στο τέλος-τέλος.
Καλό βράδυ σε όλους.

Poet είπε...

Μετά τον ρομαντικό και τον συγκινημένο Ντίνο, μία γεύση τώρα από τον κυνικό. Όλα έχουν θέση στη ζωή. Ακόμη και οι υπό τύπον αποφθέγματος γενικεύσεις που ανατρέπουν την κοινή λογική, είτε ανήκουν στον Ουγκώ, είτε σε οποιονδήποτε από εμάς. Εγώ πιστεύω στην ιδιαιτερότητα του κάθε άνδρα και της κάθε γυναίκας που εκφράζει εκείνον τον ίδιο και κανέναν άλλο.
Καλημέρα σε όλους τους φίλους.

Dinos-Art είπε...

Τόλη μου όλα είναι μες τη ζωή και νομίζω ότι πρέπει να τα λέμε. Άλλο τι μας συγκινεί μέσα στη ρομαντικότητά μας και άλλο η πραγματικότητα από εμπειρία ζωής οκτώ σχεδόν δεκαετιών.
Καλημέρα.

το πετάλι είπε...

πολύ τρυφερό
κι αγαπησιάρικο...

σαν αρμυρίκι πελαγίσιο
απόσταγμα
Κυκλαδίτικου έρωτα!

(καλημέρα στην ποιητική κι ερωτικότατη παρέα...)

Poet είπε...

Τι να τις κάνεις τις δεκαετίες, Ντίνο μου, ένα πελαγίσιο αρμυρίκι σου δίνει το απόσταγμα του έρωτα και της ζωής, όπως λέει ο Νίκος. Κάτι παραπάνω θα ξέρει εκείνος.

Καλημέρα σε όλα (όπως τα κάνει ο έρωτας) τα αγοράκια και τα κοριτσάκια της παρέας.

Άστρια είπε...

Ξαναπέρασα μετά από πολύ καιρό, βλέποντας ένα σχόλιο στη Μargo και έπεσα σε λόγια μιας αληθινής γυναικείας καρδιάς.. Συγχαρητήρια στην ποιήτρια και για την επιλογή της ανάρτησης αυτής.

Να πω επίσης ότι με το που μπήκα στην ιστοσελίδα, δεν μπόρεσα να μην σταθώ στον παραμυθένιο τίτλο της επικεφαλίδας και οι στίχοι της με τόσο όμορφο φθινόπωρο μέσα τους!

Καλό βράδυ:)

ΕLΕΝΑ-ΒUTTEFLY είπε...

Μπράβο Τζούλια..Πολύ ερωτικό...τυχερός ο αποδέκτης..
Αν και για να γραφτεί ένα τέτοιο ποίημα, ο έρωτας ρέει σε συγκοινωνούντα δοχεία..οπότε και η Τζούλια υπήρξε κοινωνός ενός μεγάλου έρωτα..
Αυτό το ζευγάρι λοιπόν μας κάνει να ζηλεύουμε πρωί πρωί..:))
Να τους αφιερώσουμε το ποίημα του Χριστιανόπουλου "ενός λεπτού σιγή" έτσι για να συμπαρασταθούν στους υπόλοιπους...

50fm είπε...

Kαλό μήνα σε όλη την υπέροχη παρέα!
Ο Νίκος μας,τι όμορφα ακολούθησε τη Τζούλια μας!
Κατάφερε να μας πάει με το ποδήλατο ονειρεμένη βόλτα στις Κυκλάδες!
Άνοιξε ποδηλατόδρομους στο απέραντο της θάλασσας...
Είναι ένα ποίημα και αυτό!
Τόλη μου,ανθίζει ο έρωτας στο λιβάδι σου!
Χαίρομαι ιδιαίτερα για αυτό και σε γλυκοφιλώ!

Poet είπε...

Καλημέρα, Άστρια. Σε ευχαριστώ για την επανεμφάνισή σου και για τα καλά σου λόγια. Έχω κι εγώ πρόβλημα χρόνου και δεν βλέπω όσο τακτικά θα ήθελα ωραία ιστολόγια φίλων όπως το δικό σου.

Τώρα λοιπόν που το γήινο Λιβάδι συναντήθηκε ξανά με τ' άστρα, ας πούμε ότι η καταγωγή της ποιήτριας και η δική μου είναι από τον αστερισμό του Σκορπιού και αυτός αναπόφευκτα κυριαρχεί στο ιστολόγιό μας. Αν προσέξεις μάλιστα, θα δεις το φαρμακερό αερόπλοιό του κάπου πίσω από το ποίημα στην ωραία ζωγραφιά του Ντίνου.

Ελπίζω πλέον να μην απομένει καμία απορία ως προς το ποίημα της Τζούλιας μας. Ως γνωστόν, ο Σκορπιός είναι το πιο ερωτικό ζώδιο.

Poet είπε...

Βρίσκω εύλογο το συμπέρασμά σου, Έλενά μου. Έχουμε και τη σχετική ομολογία λίγο πιο πάνω. Ενός λεπτού σιγή λοιπόν μπροστά στο δέος. Και ας ευχηθούμε κάτι ανάλογο και για μας τους ... ευγενικά ζουλιάρηδες.

Poet είπε...

Καλημέρα και καλό μήνα, γλυκιά μου Ουρανία. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να επαναλάβω ότι η ποίηση είναι ερωτικό φαινόμενο και ότι με τη δική του χάρη ανθίζει το Λιβάδι ακόμη και το φθινόπωρο. Ανθίζει το Λιβάδι, εσύ, εγώ, η Τζούλια, ο Νίκος, όλοι μας. Τι νόημα θα είχε η ζωή χωρίς το δικό του άρωμα;

Ουρανίσκος είπε...

...είμαι για σένα το πιο μεγάλο ποίημα ...

φαντάζομαι όχι σε έκταση αλλά σε πληρότητα και μεγαλείο συναισθημάτων!
:-)

Να είσαι καλά, όμορφο ποιήμα!

Poet είπε...

Καλησπέρα, φίλε μου, καλωσόρισες στο Λιβάδι. Όπως το φαντάζεσαι πιστεύω ότι είναι. Ή όπως η γεύση που αφήνει στον ουρανίσκο ένα ποτήρι εκλεκτό κόκκινο κρασί.

Το ποίημα αυτό είχε μεγάλη και θερμή ανταπόκριση και αυτός είναι ο λόγος που το άφησα στο προσκήνιο για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Φρόντισα μάλιστα να διανυκτερεύει τις επόμενες μέρες, όπως πάντοτε διανυκτερεύει ο έρωτας. Καιρός τώρα να περάσουμε σε κάτι άλλο που δεν απέχει και πολύ.