Σάββατο, 21 Αυγούστου 2010

Αιωνιότητα πεταλούδας


Κάθε πρωί ανοίγει το παράθυρο ο καιρός
κι εγώ το ξανακλείνω

Αντίστροφα μετρούν οι ώρες στις παλιές φωτογραφίες

Ο κήπος δεν υπάρχει πλέον
τον έπνιξαν τα βαριά αρώματα και η μέθη των ρόδων
μαζεύει τα μωρουδιακά της η άνοιξη
και τα τυλίγει σε φύλλα λήθης
ν΄απουσιάσουν τις μέρες του χιονιού

Τι λοιπόν περιπλέκει τα θαύματα με όρους μυστηρίου;
Δεν αρκεί άραγε η αλήθεια μιας πεταλούδας;

Δεν κοιμάμαι πλέον με μάτια κλειστά
αλείφω λάδι την πέτρα
εύκολα γλιστρώ σε μια δεύτερη αιωνιότητα
με ναούς και καμπάνες και περικεφαλαία

Κώστας Μπραβάκης
από τη συλλογή Εναέριες ρίζες, 2010
ενότητα Της πέτρας και του αγριόχοιρου

6 σχόλια:

Poet είπε...

Καταπληκτική εικόνα, Τζούλια μου. Νομίζω ότι εκφράζει θαυμάσια το ωραίο ποίημα του Κώστα Μπραβάκη.

50fm είπε...

Tόλη μου,επέστρεψα στα αγαπημένα λημέρια μου!
Τα μηνυματάκια σου με ενθουσίασαν!
Το ποίημα και η εικόνα της Τζούλιας μας πανέμορφα!
Σε γλυκοαγκαλιάζω και σε γλυκοφιλώ!

ξωτικό είπε...

Τι λοιπόν περιπλέκει τα θαύματα με όρους μυστηρίου;
χαχα Έλα στην παρέα μας να μάθεις !!!
Τόλη μου εδώ εδώ εδώ είμαι !!!!
Και ....δεν σας ξέχασα στιγμή !!!
Πέρνα ..για τις αποδείξεις !!!
Φιλιά και αγκαλιές και χαρές !!!!

Poet είπε...

Επιτέλους ξαναμαζεύεται η παρέα. Όλγα-Ουρανία μου, μας έλειψες. Έχουμε κι ένα σωρό αναδρομικά φιλιά. Εμπρός να καλύψουμε το χαμένο έδαφος. Από τη ζέστη του καλοκαιριού στη γλυκύτητα του φθινοπώρου. Καλό ξημέρωμα και καλή νέα αρχή.

Poet είπε...

Φεγγαρόλουστη ανθολογία χωρίς τρελοξωτικό γίνεται; Καλά, άντε, σε πιστεύουμε ότι δεν μας ξέχασες. Έρχομαι πάραυτα να δω. Καλοκαιροφθινοπωρινά φιλάκια !!!

Poet είπε...

Καλημέρα και πάτε όλοι στα ιστολόγια της Ουρανίας και του ξωτικού να δείτε ... πράματα και θάματα. Ομορφιά.