Σάββατο, 7 Αυγούστου 2010

Φωτογραφία

Ακίνητη μείνε με χαμόγελο ημέρας
κοιτώντας ευθεία στην καρδιά μου.
Εγώ θα έχω τον νου μου στο όνειρο
μην πάρει φως και γίνει χρόνος
και χαθείς.

Διονύσης Καρατζάς
από τη συλλογή Ταξίδια εσωτερικού, 2009

3 σχόλια:

daskalos είπε...

Προς το Blog σας
Ένα blog γεννήθηκε με σκοπό να δώσει βήμα σε όλους τους Έλληνες ..Ένα Blog όπου μπορεί ο καθένας μας να γράφει ότι τον απασχολεί επώνυμα η ανώνυμα…ένα blog που δίνει την ευκαιρία σε όλους τους Έλληνες να πούνε όλα αυτά που μέχρι τώρα διστάζανε να πούνε .. Αν θέλεις και εσύ να κάνεις κάτι για όλη αυτή την απάτη που βλέπεις γύρο σου ..έλα μαζί μας …..Το Blog σου δίνει την δυνατότητα να ακουστή η γνώμη σου σε ένα ευρύ κοινό χωρίς πολιτικούς ,κομματικούς ,εθνικούς, θρησκευτικούς, η άλλους περιορισμούς .
Κάνε τώρα την αρχή έλα μαζί μας…………
Οι απόψεις που θα γράφεις εδώ δεν λογοκρίνονται σε καμιά περίπτωση και δημοσιεύονται ακέραιες
Ζητάμε και την δική σας στήριξη καθώς το Blog προωθεί τις απόψεις των Blogger και των πολιτών, και όχι δικές μας…..
www.ksipnistere.blogspot.com

www.ksipnistere.gr
Βάλτε και εμάς στη λίστα με τα ιστολόγια σας... ότι θέλετε μπορείτε να το στείλετε στο e-mail μας και από κάτω το link σας και δημοσιεύετε ακέραιο.

Θέλουμε επίσης να σας ενημερώσουμε το ksipnistere βρίσκετε ανάμεσα στα 10 μεγαλύτερα blog της χώρας

librarian είπε...

Μη γίνει χρόνος και χαθεί...
Τι ωραία πρόταση...
Σκέψη φόβου, πάντα στο μυαλό μου, με γεμίζει άγχος για το χρόνο που γεμίζει τις στιγμές και σαν να σκοτεινιάζει το χαμόγελο!
Να΄σαι καλά που εξακολουθείς να μας χαρίζεις όμορφους στίχους, τον Αύγουστο που όλα αργούν.

Poet είπε...

Ακόμη μέσα στα βιβλία σου είσαι κοριτσάκι; Μη σκέφτεσαι υπερβολικά, δεν κάνει καλό. Ωραίο αυτό το ποίημα, λιτό και εύστοχο, όμως πιο ωραία είναι τα νιάτα σου και η χαρά που αυθόρμητα μέσα σου αναβλύζει. Τον Αύγουστο που όλα αργούν (εκτός από μένα φυσικά) και πάντα. Κι όλος ο χρόνος δικός σου ακόμα.