Παρασκευή, 14 Μαΐου 2010

Η μάνα απόψε

στον Θανάση Λιάπη και πάλι

Πέφτει ο ήλιος
στον κερματοδέκτη του βουνού
το σούρουπο χιόνι στα έλατα
κι η μάνα με το μαύρο μαντίλι
να βλέπει απ' τη φωτογραφία
ανύποπτη

Άναψε το κεριά
το καινούριο καντήλι
άναψε το τσιγάρο
πήρε φωτιά η μνήμη

«Θα 'χει πολύ φως η μάνα απόψε»
είπε

Θανάσης Μαρκόπουλος
από τη συλλογή Μικρές ανάσες, 2010

4 σχόλια:

IZA είπε...

Πέρασα για ένα γεια, γιατί μου λείψατε. Πρέπει ν' αποφεύγω τον υπολογιστή αν θέλω κάποια στιγμή να μου περάσει το χέρι και ο αυχένας όπου εντοπίζεται τελικά το πρόβλημα. Πολλά φιλιά.

Poet είπε...

Περαστικά σου, Μαρία μου. Κι εμάς μας έλειψες αλλά ελπίζω ούτε καν να διαβάσεις αυτό το μήνυμα. Η υγεία έχει προτεραιότητα. Τιμώρησε την οθόνη με διάβασμα βιβλίων.

Καλό βράδυ.

ΥΑΚΙΝΘΗ είπε...

Οι Μαρίες έχουν το ίδιο πρόβλημα με το PC . Γιαυτό κι εγώ ταξιδεύω "ΣΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ " σε μια όμορφη "ΑΦΙΕΡΩΣΗ" και περπατώ σ΄ένα "ΚΟΣΜΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ" όπου "ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΦΩΣ" και Τόλη "ποιά είναι η γλώσσα που μιλάει στο φως"
Είναι αυτή η γλώσσα που ρωτάει "ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΣΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ";
Πιστεύοντας, κρατάμε ζωντανή την ελπίδα , την αλήθεια μας,το όνειρο ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ που μας χρειάζεται τώρα πιο πολύ από ποτέ.
Άλλωστε με θαύματα γινόταν και θα γίνεται πάντα καλύτερος ο κόσμος .
Σ ευχαριστώ.!

Poet είπε...

Ελπίζω όχι όλες οι Μαρίες. Γιατί έχουμε τουλάχιστον πέντε στην ποιητική παρέα μας στη Θεσσαλονίκη. Είναι ένα όνομα που διατηρεί ακέραια τη γοητεία του παρά την επανάληψη.

Χαίρομαι για το ωραίο ταξίδι σου, Μαρία μου. Είναι σπουδαίο να βλέπει κανείς τον κόσμο με τα ίδια μάτια. Και να ελπίζει. Όχι ανόητα, μα από τη δύναμη της ψυχής του. Να ελπίζει στα αληθινά και τα αδιαπραγμάτευτα. Κι ας γίνεται ο χαλασμός τριγύρω του.

Να είσαι πάντα καλά, εσύ και η ομορφιά μέσα σου.