Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2010

Ταξίδι - εμπύρετη έφεση

Πεύκο της απαντοχής
το νοερό ακρογιάλι,
προσμένοντας χρόνια εκατό
πότε επιτέλους να σαλπάρει –

μα η μοίρα του είναι μονάχα αυτή
να ταξιδεύει με βαθιές ρίζες
σε υπόγεια νερά … Έτσι καθώς
με το λυχνάρι μια ζωή
ή κάτω απ’ την ηλεκτρική λάμπα
σαλπάρουμε κι εμείς,
σε θάλασσα άσπρο χαρτί
γράφοντας πάντα μια νωπή ρότα.

Ταξίδι – εμπύρετη έφεση
ψυχών που άλλα γυρεύουν,
έσχατη επιθυμία της φτέρνας
που αισθάνεται ν’ αγγίζει το τέρμα.
Μ’ αφού οι δρόμοι είναι κλειστοί
κι ο περίπλους φέρνει στο ίδιο σημείο –

δέχεται το πεύκο τη μοίρα του
απαλύνοντάς την
στο κύμα στον άνεμο
ρίχνοντας σπόρους,
παρόμοια όπως
δέντρο φυτεύεις σαν κουραστείς
κι ο ποιητής ετοιμάζεται
για τον επόμενο στίχο.

Ανδρέας Πετρίδης
από τη συλλογή Νόστου και φυγής, ενότητα Νόστος,
ποιήματα 1989 – 2000, 2001

2 σχόλια:

Yiannis είπε...

Βαθιά στοχαστικό το ποίημα του Πετρίδη.Προσεγμένη, λιτή έκφραση και λόγος με εσωτερικό ρυθμό.Ο Πετρίδης είναι ένας εξαίρετος ποιητής και οξυδερκής κριτικός λογοτεχνίας.

Poet είπε...

Συμφωνώ μαζί σου, Γιάννη μου. Χαίρομαι που μου έστειλε το βιβλίο του και έτσι μου δόθηκε η ευκαιρία να τον γνωρίσω.