Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2010

Το ηφαίστειο που σβήνει



Οι φίλες του διαδικτύου, του Ντίνου Παπασπύρου

Αν με ανακούφιση βαδίζω τα σαράντα πέντε
(μια συγκατάθεση των ορμονών
στο κυνήγι μισού αιώνα)
ευτυχώς ούτε πια κυνηγός ούτε θήραμα
σε τούτο το εξημερωμένο δάσος
που η πορεία μονόδρομη
προδίδει το τέλος

Αν τα πρωινά έχουν γεύση φραγκοστάφυλου
τα βράδια του μανιταριού
κι οι αναμνήσεις εύφλεκτες με οράματα θολά
κάνουν το γήρας να λοξοδρομεί
Αν τα αισθήματα συγχέονται
πριν εκραγούν κι αφήσουν
τη στάχτη τους στο φως

Αν η σπανιότητα των βιωμάτων εγείρει
μια νέα κλίμακα παθών
με συντριβή, εξιλέωση, διάρκεια
Αν ανεβαίνω αναποφάσιστη την κλίμακα
κι άλλοτε πάλι ακροβατώ μπρος στο κοινό
προσδίδοντας στα καθημερινά
συλλεκτική αξία

Ανάσες αν αφήνει τροπικές αιφνίδια
κάθιδρο το κορμί πλημμυρισμένο
σπίνους, αγριοπερίστερα, ερωδιούς
σμήνος εξωτικό από σφυγμούς
και μ’ όλα αυτά τα φτερουγίσματα πετώ
στα πέρατα του ορίζοντα που τίποτα
δικό μου δεν ορίζει

Είναι που κάποτε το ηφαίστειο ξυπνά
κι ωστόσο ξέρω πως πνέει τα λοίσθια
πλάθοντας με φωτιά και χώμα χωρίς νερό
απ’ τη δροσιά των πρώτων σκιρτημάτων
εκείνη την ανέφικτη νεότητα
που η κλιμακτήριος πέτρωσε
στα μυστικά της έγκατα.

Ελένη Μερκενίδου
από τη συλλογή Νύχτες μέσα στη νύχτα, 2009

39 σχόλια:

Poet είπε...

Έχω την εντύπωση ότι η φίλη μου η Ελένη δεν εκτιμά την ωριμότητα και την ταυτόχρονη νεότητα των σαράντα πέντε της χρόνων. Αν και παραμένει πάντα μια ελκυστική γυναίκα, που φαίνεται πολύ νεώτερη.

Η δική μου άποψη είναι ότι, περί την ηλικία αυτή, το ηφαίστειο βρίσκεται σε πλήρη ακμή και η λάβα του απειλεί να κατακάψει τον αρσενικό περίγυρο. Καθώς στο πάθος έχει προστεθεί πολύτιμη πείρα και γνώση. Μόνο οικειοθελώς εξημερώνεται το άγριο δάσος και γίνεται δημοτικό άλσος.

Θα περιμένω με μεγάλο ενδιαφέρον τη γνώμη και τα συναισθήματα των περίπου ομήλικων θηλυκών μελών της παρέας, αν και ξέρω ότι οι κοινωνικές (διαδικτυακές) συμβάσεις αποτελούν σοβαρό εμπόδιο στην ελευθερία της έκφρασης.

Field of Dreams είπε...

Θα συμφωνήσω μαζί σου, Τόλη! Αν κρίνω από τη δική μου εμπειρία, η ηλικία αυτή (από τα 45 ως τα 50-52), ήταν για μένα η απολύτως καλύτερη, ερωτικά. Ηφαίστειο... λάβα... δε σου λέω τίποτα!

Την καλημέρα μου!

Poet είπε...

Εύγε, Αγγελικούλα. Ακόμη και όταν το ηφαίστειο ευρίσκεται εν υπνώσει, ουδείς γνωρίζει με ποιές υπόγειες διεργασίες θα εκραγεί κάποτε. Έχω την αίσθηση ότι το διαδίκτυο είναι ηφαιστειογενές εν γένει και ότι, κάτω από επιφανειακά αθώα ιστολόγια, κοχλάζει η λάβα και αναζητά διέξοδο. Πιστεύω ότι στην περίπτωση αυτή ασμένως θα αποδεχτούμε να γίνει καλντέρα το Λιβάδι.

ξωτικό είπε...

"προσδίδοντας στα καθημερινά
συλλεκτική αξία"

δηλαδή φαντάσου τι γίνεται με τα.. εξαιρετικά !!! άρα....
καλντέρα και.... τσουνάμι...και..
ο θεός να βάλει το χέρι του !!

Χωρίς πλάκα όμως Τόλη μου όπως και πρίν όλα στο μυαλό είναι κυρίως !!
Πάντως στα 45 σε πειράζει πιο πολύ απ'ότι στα 50 νομίζω
εεε δεν ξέρω έτσι λένε δηλ ...
βρε τι μας κάνεις

Poet είπε...

Ξωτικό μου, αυτά για σένα, που έχεις κερδίσει την αιώνια νεότητα, έχουν μόνο ακαδημαϊκό ενδιαφέρον.

Ως κοινός θνητός εγώ, συμφωνώ βέβαια ότι το μυαλό παίζει καθοριστικό ρόλο. Μετά μια ορισμένη ηλικία, οι περισσότεροι (και, φευ, οι περισσότερες) τα παρατάνε και επιτίθενται στο ψυγείο. Ή υποκαθιστούν τον ερωτικό σύντροφο με σκυλάκια και γατάκια. Με αποτέλεσμα να χάσουν οριστικά κάθε ελπίδα και προοπτική.

Να όμως κάτι αισιόδοξο. Μια πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι ένας στους τέσσερις άνδρες εξακολουθεί να είναι ερωτικά δραστήριος μετά τα 80 (!!). Εκεί να δεις συλλεκτική αξία. Τι να πει μετά απ' αυτό ένα κοριτσάκι των 45 ή των 50;

μωβ είπε...

όταν ήμουν γύρω στα 20 και διάβαζα κάποια αυτοβιογραφικά κείμενα της Νανάς Ησαία (που τότε είχε περίπου τα διπλάσια χρόνια από μένα) είχα σοκαριστεί για την απόλυτη ταύτιση που ένιωθα μαζί της...
τώρα που είμαι στην ηλικία που ήταν εκείνη νιώθω πολύ διαφορετικά...
για μένα αυτή είναι η καλύτερη ηλικία στη γυναίκα, μακριά από την ανασφάλεια της πρώτης νεότητας, πιο δημιουργική και πιο συνειδητοποιημένη...
όσο για τις εκρήξεις;
κάθε ηφαίστειο έχει διαφορετική μορφολογία εδάφους και διαφορετική δυναμική...

καλό βράδυ στην παρέα..

ΕLΕΝΑ-ΒUTTEFLY είπε...

Eίμαι αρκετά νεώτερη -περίπου μια οκταετία- από αυτή την ηλικία..
δεν έχω ιδέα πώς θα νιώθω.Θα συμφωνήσω με τον Τόλη, ότι το κράμα πείρας και γνώσης μαζί με το πάθος για ζωή είναι ακαταμάχητος συνδυασμός.Άλλωστε που λέει και η μαμά μου, η ψυχή δεν γεράζει..
Καλό βράδυ..

ΙΛΥΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ είπε...

Με προκαλείς Ποιητή μου και..θα ενδώσω.Διανύω τα 50 και τα τελευταία χρόνια μεγαλώνω πολύ όμορφα,πιο ζωντανη απο ποτέ..

Poet είπε...

Μου θυμίζεις τώρα ένα γαλλικό απόφθεγμα, Τζούλια μου, που λέει περίπου : «αν οι νέοι ήξεραν και αν οι ώριμοι μπορούσαν».

Συμφωνώ, βέβαια, μαζί σου και ως προς την ηλικία και ως προς το διαφορετικό τεμπεραμέντο της κάθε γυναίκας ή του κάθε άντρα.

Να προσθέσω ότι, σ' αυτή την εποχή της ευκολίας των σχέσεων, υπάρχει μεγάλη δυσαναλογία διαθέσιμων ανδρών/γυναικών, μεγάλο άγχος κάτω από την επιφανειακή άνεση και μεγάλη μοναξιά. Πιστεύω ακόμη ότι ο παθιασμένος άνθρωπος, ο ερωτικός άνθρωπος παραμένει ερωτικός ως το τέλος της ζωής του.

Όλη η καλλιτεχνική δημιουργία είναι ένα ερωτικό φαινόμενο. Όπως γεννήθηκα με ένα μολύβι στο χέρι και θα πεθάνω με ένα μολύβι στο χέρι, έτσι θα ήθελα να κρατάω και ένα γυναικείο χέρι ως το τέλος της ζωής μου.

Poet είπε...

Έλενα μου, μια φίλη μας γύρω στα
50, μορφωμένη, δυναμική, ελκυστική, έχει καταθέσει τα όπλα και ασχολείται με τα σκυλάκια της. Υπάρχουν πολλές σαν κι αυτήν. Μπορείς να φανταστείς πιο λυπηρό φαινόμενο;

Πάντως, από το λίγο που σε ξέρω, δεν νομίζω ότι θα κινδυνεύσεις.

Η μαμά σου έχει δίκιο. Θα τολμήσω να πω ότι και ένα όχι πια νεανικό σώμα μπορεί να έχει τη δική του γοητεία. Ξέρεις πόσοι έρωτες έχουν ανθίσει στα Κ.Α.Π.Η.;

Poet είπε...

Μπράβο, Πέλα μου. Αν σε προκάλεσα, σε προκάλεσα για το καλό. Όπως προκαλώ τώρα και τους άνδρες της παρέας να μας πουν τις δικές τους απόψεις.

Μόλις θυμήθηκα και ένα παλιό έργο με τον Μαστρογιάννι. Κάποια γυναίκα φοβόταν ότι ο άντρας της καλοκοίταζε τη μαμά της. Τον παρακολούθησε λοιπόν και κάποια μέρα τον έπιασε στα πράσα με τη ... γιαγιά της. Γελάστε, αν θέλετε, σκεφτείτε το όμως κιόλας.

Dinos-Art είπε...

Εγώ πάντα το έλεγα και το έχω πει ευθέως σε πολλές φίλες: Η καλύτερη ηλικία της γυναίκας είναι +/-50.
Τώρα, δεν ξέρω αν είναι κατάλληλος αυτός ο διαδικτυακός χώρος να παραφράσω το γνωστό λατινικό: Dum spiro spero. Επειδή όμως είμαι ένα μεγάλης ηλικίας κακό παιδί, και ποτέ δεν μου άρεζε να μιλώ με μισόλογα ,θα το αποτολμήσω, όπως το υπέδειξα σε μια απελπισμένη φίλη ετών +/-50 , κι ας κρίνει ο διαχειριστής του ιστολογίου αν πρέπει να το διαγράψει: "Να έχεις πάντα στο μυαλό σου το λατινικό:
Dum pidieme spiro".
Καλό βράδυ.

50fm είπε...

Τόλη μου, αυτή είναι η ηλικία της νιότης των γηρατειών…
Η κάθε νιότη είναι ορμονοκεραυνοβολημένη και κρύβει τα δικά της μυστικά και θαύματα!
Αρκεί να έχεις τη διάθεση να τα ανακαλύψεις!
Φλερτάροντας το χρόνο, συγκινείται και είναι τρυφερός μαζί μας!
Μεγάλα οικονομικοφαρμακευτικά συμφέροντα κρύβονται πίσω και από τη γυναικεία κλιμακτήριο...
Φάρμακα ορμόνες και ένα περιβάλλον που προειδοπιεί για το τέλος της ζωής...αν πέσεις στη λούμπα,κάηκες!
Αντίσταση θέλει, με ερωτική διάθεση και δυναμική παρουσία!
Μια συχωρεμένη θεία μου η Όλγα, έκανε τον τρίτο της γάμο στα 73...
Ένώ άλλη θεία μου, η Νίνα που υπήρξε καλλονή, πίστευε ότι δεν είχε γεννηθεί άνδρας πάνω στη γή για να υποδεχτεί την ομορφιά της, ό ένας της μύριζε ο άλλος της ξύνιζε.
Πέθανε στα 85, ανύπαντρη και πάθαμε σοκ όταν ο γιατρός μας είπε ότι ήταν παρθένα!
Τί να τα κάνουμε τα κορνιζαρισμένα κάλλη,Τόλη μου...
Ψυχή θέλει η ζωή,σε όλες τις ηλικίες!
Χαιρετίζω την άπιαστη γυναικοπαρέα και τον αγαπημένο μας ποιητή!

Poet είπε...

Ντίνο, είσαι πράγματι ένα κακό παιδί και θύμισέ μου να σου βάλω πιπέρι στο στόμα όταν βρεθούμε. Έχουμε και νέες των +/- 50 εδώ και δεν κάνει να λέμε παλιόλογα.

Θα πρότεινα λοιπόν να ζωγραφίσεις μια συναρπαστική γυναίκα αυτής της ηλικίας αντί να ασχολείσαι με καλλίγραμμα μετεφηβικά βρέφη. Ακόμη καλύτερα, θα μπορούσες να κάνεις μια ολόκληρη σειρά από τις φίλες μας του διαδικτύου όπως τις γνώρισες ή τις φαντάζεσαι. Σκέψου σουξέ στα ιστολόγια.

Poet είπε...

Φυσικά και συμφωνώ με κάθε λέξη σου, ουράνιο πλάσμα. Είσαι η πιο γήινη Ουρανία που έχω γνωρίσει.

Μου θυμίζεις μάλιστα το περίφημο "if you don't use it, you lose it". Ζήτω η θεία σου η Όλγα και κρίμα στη θεία σου τη Νίνα. Θα έχει μετανιώσει πικρά εκεί στον παράδεισο της αγαμίας όπου βρίσκεται. Ας ελπίσουμε ότι το θρησκευτικό πρόβλημα έχει λυθεί και ότι το φύλο των αγγέλων είναι αρσενικό.

Ή, όπως είπε κλαψουρίζοντας μια άλλη γυναίκα βλέποντας ένα παρθενόπληκτο ελληνικό κινηματογραφικό αριστούργημα, «αν ήταν να μην τα χρησιμοποιούμε όλα αυτά, ας μην μας τα έδινε ο θεός».

το πετάλι είπε...

γειά σου Ντίνο με τα "λατινικά" σου!!!

νομίζω
δεν είναι θέμα ηλικίας

η όρεξη για δημιουργία, αγάπη, έρωτα, εργασία, ταξίδια, φιλία, πάθος...
όλα αυτά που χαρακτηρίζουν αυτό που ονομάζουμε ομορφιά της ζωής
δεν έχουν να κάνουν με την ηλικία...
έχουν να κάνουν με τις καταστάσεις που βιώνουμε
με τους ανθρώπους που έχουμε γύρω μας
με τις συγκυρίες
με τον ψυχισμό μας
με την προσωπική κοσμοθεωρία...

μπορεί να νιώθουμε έτσι όπως λέει
η ποιήτρια και να είμαστε 20 ή 30 χρόνων...
και εντελώς διαφορετικά ενώ βαδίζουμε σε μεγαλύτερα ηλικιακά σκαλοπάτια...

όπως το μάγμα βρίσκεται στο εσωτερικό, στα έγκατα,
και μετά από διεργασίες γίνεται λάβα πυρακτωμένη...
έτσι κι εμείς
εντός μας βρίσκονται όλα
μέσα μας
εάν νιώθουμε όμορφα
τότε ακτινοβολούμε ομορφιά
εκπέμπουμε "λάβα" που φωτίζει τα πάντα...

συμφωνώ απολύτως με το "λατινικό" του Ντίνου!
όπως και με τις "ομορφιές" τις Όλγας
και με το "αγγλικό" του Τόλη, φυσικά...

και για να έρθω και στο ποίημα
μου άρεσε πολύ η λιτότητα και ορισμένες λέξεις που χρησιμοποιεί
είναι πραγματικά πολύ όμορφο
αλλά αρκετά
απαισιόδοξο...

εύχομαι όλοι μας να κρατάμε διαρκώς ζεστό το "μάγμα" μέσα μας
έτσι ώστε το "ηφαίστειο" να είναι πάντα έτοιμο για εκρήξεις...

φιλιά σε όλους...

το πετάλι είπε...

μπορώ να ονοματίσω τον πίνακα;

"ενεργό ηφαίστειο"


καταπληκτικός ο Ντίνος!

50fm είπε...

Ax...βρε Ντίνο μου,με την καταπληκτική ζωγραφιά σου,μου θύμησες τον ευατό μου!
Το καλοκαίρι που μαυρίζω...ίδια η σκουρόχρωμη γυναίκα σου είμαι, από την οπίσθια όψη στον ακάλυπτο...κι ας κλείνω τα 52!!!
(χα χι χα)
Θέλει βιταμινούλες τρέλας η ζωή για να ανθίσει!
Σας αγαπώ γιατί είστε ωραίοι!(κατά το άσμα)
Πάρτε σειρά αρχίζω τα φιλιά!
Ένας ένας. μη σπρώχνεστε...παρακαλώ!

Margo είπε...

Τόλη κατάφερες πάλι να μας ξεσηκώσεις:))
Τελευταία ήρθα και απόλαυσα τη συζήτηση όλων των φίλων.
Θα συμφωνήσω με το Νίκο δεν είναι η ηλικία που μας γερνά είναι η διάθεση για ζωή, η ικανότητά μας να κρατάμε ισορροπίες ανεξάρτητα με τα όσα μας τυχαίνουν στο πέρασμα των χρόνων. Το πάθος, ο έρωτας, η δημιουργία όλα έχουν την ίδια ρίζα.

Είχα μια μαθήτρια 55 χρόνων.. ήταν η καλύτερή μου φίλη, κάθε μέρα και νεότερη την έβλεπα, με τον καιρό ξεπέρασε σοβαρά προβλήματα υγείας, η μουσική ήταν το εληξήριό της ακόμη και σήμερα κάνει μαθήματα 10 χρόνια μετά! Στάθηκε πολλές φορές το παράδειγμά μου..

Την καλησπέρα μου σε όλη τη παρέα!!!

Margo είπε...

:)))))

Γειά σου Όλγα!

Dinos-Art είπε...

Νίκο, προτίμησα τα "λατινικά" γιατί αν χρησιμοποιούσα τα "γαλλικά", σίγουρα θα διέγραφε το σχόλιό μου ο διαχειριστής του ιστολογίου.
Ουρανία, θα κάνω υπομονή για τα φιλιά όταν μαυρίσεις. Ξανθιά και μαυρισμένη, τι ωραίος συνδιασμός!
Καλό απόγευμα.

Poet είπε...

Πριν απαντήσω στα επιμέρους σχόλια, θα συνιστούσα λίγη αυτοσυγκράτηση, κορίτσια. Δεν πρόλαβα να αναρτήσω το ποίημα και τρέξατε γυμνές στην αμμουδιά να ποζάρετε στον Ντίνο! Είναι και χειμώνας. Σε φοβερή έξαρση πια αυτό το ηφαίστειο !!!

Poet είπε...

Πρώτα θα πρέπει να αποκαταστήσουμε την αλήθεια ως προς τη ζωγραφιά του Ντίνου. Παρά τον ισχυρισμό της, η Ουρανία της Ηλιούπολης είναι η πρώτη δεξιά όπως βλέπουμε τον πίνακα. Ξανθή, αεράτη και απρόσβλητη από τις ακτίνες του ήλιου. Η μαυρούλα στη μέση είναι φυσικά η Τζούλια η Αφρικανή. Το μπλε στο βάθος είναι οι τζαγκαράντες της Πρετόρια. Η δεύτερη από δεξιά, που κάπως ντροπαλή μισοκρύβεται, είναι το ρομαντικό κορίτσι, η Margo της Μυκόνου. Η πρώτη από αριστερά είναι η ολοζώντανη Πέλα και η δεύτερη και πιο ψηλή, η μικρούλα Έλενα.

Το ξωτικό ποζάρει μεν αλλά, λόγω της υπερβατικής του φύσης, δεν φαίνεται στους πίνακες. Αγγελικούλα, που κρύφτηκες εσύ, κοριτσάρα μου;

Εν πάσει περιπτώσει, για όσες δεν πρόλαβαν, ο ζωγράφος μας είναι στη διάθεσή τους. Εγώ υπόσχομαι ότι δεν θα πω κουβέντα στην κυρία Ελένη. Κιχ.

Poet είπε...

Νίκο μου, τα είπες όλα με την εμπεριστατωμένη τοποθέτησή σου. Βέβαια, ποιος διαβάζει τώρα που έχουμε τη ζωγραφιά του Ντίνου να κοιτάμε;

Poet είπε...

Ουρανία μου, να σου πω ένα στρατιωτικό παράγγελμα (βιταμινούλες τρέλας) που δεν πρόκειται να εκτελέσετε ποτέ, εσείς τα κορίτσια της ζωγραφιάς.

Μετααααα-βολήηηη !!! Τότε θα έβλεπες «ένας-ένας και μη σπρώχνεστε» οι αναγνώστες του ιστολογίου.

Poet είπε...

Margo μου, σου το δίνω και εγγράφως, αν θέλεις. Εσύ δεν πρόκειται να γεράσεις ποτέ. Μια ματιά στο ιστολόγιό σου θα πείσει όποιον διατηρεί και την παραμικρή αμφιβολία.

Καλό απόγευμα, αεράκι της άνοιξης.

Poet είπε...

Δεν διαγράφω τα «γαλλικά» σου, Ντινούλη μου, μη φοβάσαι. Εξισορροπούνται από τις ζωγραφιές σου που είναι σε καθώς πρέπει διάλεκτο. Εξ άλλου, εγώ έχω πτυχίο «γαλλικής» φιλολογίας από το πανεπιστήμιο της Πλατείας Βαρδαρίου.

Ξανθιά και μαυρισμένη, ε; Μπαγάσα!

Field of Dreams είπε...

Η Αγγελικούλα μοιάζει περισσότερο με τη ζωγραφιά που ΔΕΝ αναρτήθηκε... Καλύτερα να μην το συζητάμε περισσότερο... κι ας έχει αρχίσει να χάνει από τα περιττά της κιλά... Θα πάρει χρόνο μέχρι να εμφανιστεί η μις κόσμος που κρύβει μέσα της!

Καλό απόγευμα στην παρέα!

Poet είπε...

Μη σκας, Αγγελικούλα μου. Κι εγώ κρύβω μέσα μου βαθιά (πολύ βαθιά όμως) έναν Μπραντ Πιτ. Εξ άλλου, ποιος δίνει σημασία σ' αυτές τις κοκαλιάρες της ζωγραφιάς;

Poet είπε...

Ελένη μου, το φανταζόσουν ότι θα είχε τόοοοσο μεγάλη απήχηση το ποίημά σου; Ελπίζω να βρήκες λίγο χρόνο από τα θεατρικά σου για να μας παρακολουθήσεις. Σκέψου τι θα γίνει αύριο που θα αναρτήσω το ποίημα για τα «αγιάτρευτα δεκάξι»!!

50fm είπε...

...Αύριο τα "αγιάτρευτα δεκάξι",ενδιαφέρον ακούγεται...
Παίρνω τις φίλες μου και πάμε σε άλλη πιο ερημική παραλία να απολαύσουμε το γυμνισμό μας και ότι θεικό κρύβεται μέσα μας!
Εδώ μας λένε κοκαλιάρες!
Φιλαράκια να είστε καλά!
Η παρέα σας είναι χάρμα!

Field of Dreams είπε...

@ 50fm: Άχλα ή Ζόρκο τέλη Σεπτεμβρίου (Οκτώβριο ακόμα καλύτερα) νωρίς το απόγευμα... Είσαι;

50fm είπε...

Mε τρέλα!!!
Πάμε και στις δυο!
Ξεσηκώθηκα τώρα... Αγγελικούλα ζάχαρη...Αγγελικούλα μέλι,
εσύ είσαι το κρυο νερό που πίνουν οι Αγγέλοι!

Poet είπε...

Κοριτσάκια, δεν αφήνετε την πλάκα για ερημικές παραλίες; Ο γυμνισμός σας προσλαμβάνει νόημα μόνο όταν είμαστε εμείς τα αρσενικά τριγύρω. Και, καθώς το γούστο μας ποικίλει, δεν φαντάζομαι ότι θα μείνει καμία παραπονεμένη.

Συμφωνώ για το θεϊκό που κρύβεται μέσα σας αλλά αναπόφευκτα η πρόσβαση επιτυγχάνεται σταδιακά απ' το απέξω σας.

Poet είπε...

Τα «αγιάτρευτα δεκάξι» τώρα. «Ένα άλλο καλοκαίρι». Περιμένω αναμνήσεις. Περιμένω εξομολογήσεις. Και απαντήσεις στα ερωτήματα που θέτει η Ελένη Μερκενίδου.

and33 είπε...

Όι κυρίες της παρέας θα πρέπει να δεχτουν ανεπιφύλαχτα την άποψη των αντρών. Στην ηλικία των 45 περιπου η γυναίκα φτάνει στο απώγειο της γοητείας της. Κι η γοητεία δεν ειναι μόνο η εμφάνιση. Η γοητεία είναι μια συνολική λάμψη. Και κυρίως το πνευμα ειναι αυτό που γοητευει. Και εδώ η παρέα έχει άφθονο γοητευτικό πνευμα.

Poet είπε...

Το «κυρία» βεβαίως με την έννοια του "lady". Πρόσθετο συστατικό της γοητείας στην οποία αναφέρεται πολύ σωστά ο Ανδρέας.

Πάντως εγώ θα συνεχίσω να τις βλέπω ως κοριτσάκια.

ξωτικό είπε...

ούφ την γλύτωσα λόγω.. φωτισμού
σ'ευχαριστώ Τόλη μου !!!άλλοστε τι καλύτερο απ'την φαντασία.... !!

φιλιά ξεκαρδισμέναααααααααααα

Poet είπε...

Κι εμείς τη γλυτώσαμε, καλό μου ξωτικό. Γιατί, όπως είναι γνωστό, όταν δει κανείς ένα ξωτικό γυμνό, χάνει τη φωνή του.