Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2009

Ανομήματα


Είμαι η Γυναίκα και μου φόρτωσαν νωρίς την Ηθική
- δήθεν με νίβουν μ' ανομήματα αιώνων.
Κι εγώ, ιέρεια στης Λαγνείας τη σπονδή,
Εκάτη, Αστάρτη, ηδονών μα και δαιμόνων
σε μιαν αντίληψη του κόσμου αρσενική.

Είμαι η Γυναίκα και μου φόρτωσαν καιρό την Ενοχή
- δεν έχουν οι αμαρτίες μιαν όψη μόνον.
Κι εγώ, στου Ανήθικου δοσμένη τη σπουδή,
με μίση και κατάρες τόσων χρόνων,
στα φαύλα και τα κρείττω η πηγή,

είμαι η Γυναίκα, που παλεύει την πληγή.

Σοφία Κολοτούρου, 11.7 - 2.8.2000
από τη συλλογή Αν-επίκαιρα ποιήματα, 2007

1 σχόλιο:

Poet είπε...

Ανάρτησα το ποίημα αυτό της Σοφίας Κολοτούρου και εδώ για να περιληφθεί στην ανθολόγηση των ποιημάτων της. Θα προστεθούν μερικά ποιήματά της ακόμη από την ίδια συλλογή.