Παρασκευή, 2 Οκτωβρίου 2009

Ένας τόπος χωρίς γεωγραφία

Όταν γράφω ή ζωγραφίζω ή παίζω αυλό ή λύρα ή με κοφτερή πέτρα χαράζω ζώα στις σπηλιές, δεν είμαι εγώ, ταξιδεύω πίσω στον Πρώτο Κήπο, τρέχω στα τέσσερα ξανά, πίνω νερό με τις χούφτες, είμαι αγνή και αθώα, ονειρεύομαι όπως ζω, οι εφιάλτες μου είναι κρύοι, με απειλούν ζώα, δεν έχω φωτιά και στέγη, όμως σ’ αγαπώ. Όταν γράφω στέκομαι μπροστά σ’ έναν καθρέφτη. Όταν γράφω ονειρεύομαι. Όταν γράφω δεν είμαι εγώ, δεν είμαι εδώ, δεν είμαι μόνη, είμαι εμείς, εσείς, αυτοί, δεν υπάρχει χρόνος και τόπος και πραγματικότητα, υπάρχει μόνο η χώρα με τους επτά καθρέφτες και οι κυνηγοί των ονείρων που ξεπηδούν από τους εφιάλτες και είναι ο θάνατος.

Σ’ αυτή τη διάσταση της δημιουργίας ο καλλιτέχνης δεν είναι ποτέ μόνος κι όμως ζει την απόλυτη μοναξιά. Δεν υπάρχει τίποτε πιο προσωπικό από τα όνειρα ή τους εφιάλτες μας, τίποτε πιο προσωπικό από την τέχνη. Και τίποτε πιο καθολικό, τίποτε που να συνδέει τα ανθρώπινα όντα περισσότερο από την τέχνη. Γιατί η τέχνη αναπαριστά τα όνειρα και τους εφιάλτες που μας κατοικούν, τους αρχέγονους φόβους, τις πρωταρχικές μας ανάγκες, τη βαθιά μοναξιά μας, την ανάγκη μας να αγγίξουμε τον Άλλον, αυτόν που μας γνέφει μέσα από τους καθρέφτες, στην άλλη όχθη της Λίμνης.

Όταν γράφω ονειρεύομαι και όταν ονειρεύομαι γράφω. Υπάρχει ένας τόπος και ένα χρόνος κοινός, ένας τόπος χωρίς γεωγραφία κι ένας άχρονος χρόνος, μια κοινή περιοχή του ασυνείδητου ατομικού και συλλογικού, μια θάλασσα από λάβα και σύννεφα και χαμένα πουλιά και έντονα χρώματα και πληγές και τεράστιες ματωμένες πεταλούδες και μικρές πολικές αρκούδες στο μέγεθος του δάχτυλου και εσύ μια σκιά της ψυχής μου, η ίδια μου η ψυχή.

Όταν γράφω ή ζωγραφίζω ή παίζω αυλό ή λύρα ή με κοφτερή πέτρα χαράζω ζώα στις σπηλιές, δεν είμαι εγώ, δεν είμαι εκεί, είμαι μέσα στο όνειρο, στον εφιάλτη μου, μέσα στην Τέχνη.

Χλόη Κουτσουμπέλη
δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Νέο Επίπεδο,
τεύχος 33/5, Μάιος 2009

4 σχόλια:

το πετάλι είπε...

η στιγμές της δημιουργίας

η διαδικασία,
ο "άχρονος χρόνος"
που ο καλλιτέχνης - δημιουργός
βρίσκεται μέσα στο "όνειρο"
μέσα στον "εφιάλτη" του

εξαιρετικό το κείμενο
της Χλόης Κουτσουμπέλη

Poet είπε...

Σπουδαία ποιήτρια η Χλόη, Νίκο μου, το έχω πει πολλές φορές. Με τη σφραγίδα της δωρεάς στο μέτωπο.

Με την ευκαιρία, στα σημερινά Νέα και στο ένθετο «Ζω στη Θεσσαλονίκη» έχει μια ολοσέλιδη συνέντευξη/αφιέρωμα στη Χλόη Κουτσουμπέλη.

Field of Dreams είπε...

Η Χλόη είναι από τις αγαπημένες μου ποιήτριες, Τόλη. Νιώθω τα λόγια της να μιλού απευθείας στην ψυχή μου. Να 'σαι καλά που ανάρτησες αυτό το κείμενο.

Την καλησπέρα μου στην παρέα.

Poet είπε...

Το ήξερα ότι θα σου άρεσε αυτό το ποιητικό και τόσο αληθινό κείμενο, Λίνα μου. Έχω την εντύπωση ότι, μετά από σκληρό αντιμονοπωλιακό αγώνα, η Χλόη έχει καταφέρει να έχει κι εκείνη πρόσβαση στο διαδίκτυο εκτός από τα παιδιά της και ίσως δει το σχόλιο σου. Έτσι θα χαρεί κι εκείνη.

Καλό βράδυ.