Παρασκευή, 7 Αυγούστου 2009

Θάνατος από πνιγμό

Ένα από το πιο αγαπημένα μου ποιήματα του T. S. Eliot.
Παρακαλώ τη Λίνα να το αναρτήσει πάνω δεξιά για
να διανυκτερεύει. Σε οποιαδήποτε γλώσσα.



Ο T. S. Eliot (1888-1965) διαβάζει το "Death By Water" το τέταρτο μέρος από το 'The Waste Land"

Φληβάς ο Φοίνικας, δεκαπέντε μέρες πεθαμένος,
Λησμόνησε την κραυγή των γλάρων και
το φούσκωμα του βαθιού πελάγου
Και το κέρδος και τη ζημιά.
Κάτω απ’ τη θάλασσα ένα ρέμα
Έγλειψε τα κόκαλά του ψιθυρίζοντας.
Μ’ ανεβοκατεβάσματα
Πέρασε τα στάδια των γηρατειών του και της νιότης του
Μπαίνοντας μέσα στη ρουφήχτρα.
Εθνικέ ή Εβραίε
Ω εσύ που γυρίζεις το τιμόνι κοιτάζοντας προς τον αγέρα
Στοχάσου τον Φληβά που ήταν κάποτε
όμορφος κι αψηλός σαν εσένα.


Μετάφραση: Γιώργος Σεφέρης

T.S. Eliot
The Waste Land, 1922
Selected Poems, Faber and Faber, London,
first published 1954

13 σχόλια:

Field of Dreams είπε...

Ο Φληβάς που ήταν κάποτε όμορφος κι αψηλός υπάρχει τώρα στο τίποτα...

Μ' αρέσει πολύ, Τόλη.

Poet είπε...

Δεν φανταζόμουν, Λίνα, ότι θα έβρισκες και θα αναρτούσες τη μετάφραση του Γιώργου Σεφέρη. Ωραία ιδέα.

Είναι εμφανές όμως και πάλι ότι η ποίηση δεν μεταφράζεται. «Ποίηση είναι αυτό που χάνεται στη μετάφραση», όπως είπε ο Robert Frost. Το ιδιαίτερο εκείνο άρωμα, η μουσική, η μαγεία των στίχων και κάθε μιας λέξης.

Αν είναι τεχνικά εφικτό, θα σε παρακαλούσα λοιπόν να αντιστρέψεις τη θέση των ποιημάτων. Να διανυκτερεύει, δηλαδή, το πρωτότυπο και να πάρει το αυριανό ποτάμι την απόδοση στα ελληνικά, έστω και από τον Σεφέρη.

Field of Dreams είπε...

Your wish is my command, o friend!

Poet είπε...

You are a noble soul, lady Lina. I pledge thee my eternal gratitude and shall call upon Ariel to chase away all the evil spirits of the Internet so that you may stroll in the gardens of utopia at your leisure.

Field of Dreams είπε...

I thank thee, friend. Your magic seems to be working already!

I gaze upon utopia; it is all arround, as far as the eye can see and further still.

Poet είπε...

Να και η ανάγνωση του ποιήματος από τον ίδιο τον T.S. Eliot. Δεν είχα ξανακούσει τη φωνή του. Βαριά και υποβλητική λονδρέζικη φωνή (παρά την αμερικανική καταγωγή του) αποδίδει θαυμάσια τη μουσική των λέξεων και το νόημα του ποιήματος. Ευχαριστώ, Τζούλια.

50fm είπε...

Τόλη μου,
σου στέλνω την αγάπη μου από την αεράτη Άνδρο!
Δυσκολεύομαι να έχω πρόσβαση στο διαδίκτυο,συχνές διακοπές ρεύματος και πολύ χαμηλό σήμα.
Χάρηκα που βρίσκω την παρέα συντονισμένη... υπέροχα!
Καλό βράδυ!

Poet είπε...

Όλγα μου, στην Άνδρο θα έγινες εντελώς Ουρανία. Εκτός από μερικούς αμετανόητους, εδώ επικρατεί μαύρη ερημιά. Μη σκας όμως εσύ. Ξέχασε για λίγο τα ηλεκτρονικά και απόλαυσε τη φύση, τη θάλασσα, την παρέα, τη χαλάρωση. Χαιρετισμούς και στο καρντάσι απ' τη Θεσσαλονίκη.
Σε φιλώ και καλό ξημέρωμα.

Field of Dreams είπε...

Όλγα/Ουρανία πού είσαι στην Άνδρο; Το δικό μου σπίτι είναι στο Απροβάτο - αλλά δεν είμαι εκεί τώρα, ίσως τον Σεπτέμβριο.

Κάνε και για μένα μια ευχή όταν δεις τα πεφταστέρια. Είναι πια η εποχή τους!

Την καλημέρα μου στην πιστή παρέα.

50fm είπε...

Λίνα μου,είμαστε Αγία Μαρίνα,σχετικά κοντά.
Θα κάνω μια ευχή για όλους μας,να είμαστε γεροί!
Σας φιλώ!
Τόλη μου, σου στέλνει και ο Θεσσαλονικιός χαιρετισμούς!

Poet είπε...

Με την ευκαιρία του ποιήματος, εύχομαι σε όλη την πιστή παρέα "death by (very) old age".

Και για τον μοιραίο άντρα της ζωής σου, Όλγα + Ουρανία : «Άντε, κάντε όλοι στην μπάντα, μπήκε να χορέψει ο Σαλονικιός ...»

pandora είπε...

Καταπληκτικός ο Έλιοτ...

Poet είπε...

Πράγματι, κοριτσάκι. Και αγαπημένος μου από τα χρόνια του σχολείου. Ιδιαίτερα σ' αυτό το ποίημα δίνει με μοναδικό τρόπο την πικρή αίσθηση της ματαιότητας των πάντων. Και της μάταιης επίκλησης της μνήμης. Dust to dust ...