Παρασκευή, 10 Αυγούστου 2018

Μεγάλες προσδοκίες

Ξόδεψα τη ζωή μου βηματίζοντας
απ' το μηδέν ως το μηδέν
κι άλλοτε πάλι
στο δέντρο της αναμονής κρεμάμενος
να σας κοιτώ από ψηλά, ελπίζοντας
πως θα μου γνέψει ο άνεμος 
να τον φιλοξενήσω. 
Εντούτοις, τι μυστήρια μουσική
να ψηλαφείς τα πλήκτρα του καιρού
χωρίς ν' ακούς ούτε κάτι σπουδαίο. 
Να λες, δεν γίνεται
θ' ανοίξει μια πληγή
να με τραβήξει επιτέλους απ' το τέλμα.
Ας πούμε ένας έρωτας ασύρματος
μια λέξη ανείπωτη μα χιλιοειπωμένη
ένα σκαρί με ραγισμένες μηχανές
μια Κυριακή χωρίς ισοπαλία. 

Χάρης Μελιτάς
από τη συλλογή Εξαιρέσεις, 2018

1 σχόλιο:

ΕLΕΝΑ-ΒUTTEFLY είπε...

Καιρό είχα να περάσω από το Λιβάδι σου Τόλη..
Όπως πάντα με περίμεναν μερικά διαμάντια διαλεγμένα με αγάπη και φροντίδα από τα χέρια σου..

Χαιρετισμοί ζεστοί σαν τις ημέρες που διανύουμε..