Τετάρτη, 2 Μαΐου 2018

Σαν όνειρο

Να μην τελειώναμε ποτέ μας το ταξίδι
στα γνώριμα σοκάκια να μας έφερνε
αλήτης άνεμος που παίρνει τα μαλλιά
φεγγάρι κόκκινο που τραγουδά ψηλά και γνέφει.
Ήταν απλή η ζωή κι ο έρωτας παιχνίδι
με μια ξεκούρδιστη κιθάρα στο πλατύσκαλο
μ' ένα χαμόγελο γλυκό στο παραθύρι
κάποια Μαρία μακρινή χλωμή σαν όνειρο. 

Δήμήτρης Παπακωνσταντίνου
απο τη συλλογή Ο μέσα ήλιος, 2018

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Είναι η δεύτερη πανσέληνος
Είναι μία μέρα
Τότε σταματησα να ταξιδεύω
Ούτε μία φωτογραφία απο ταμπάρια
Φυλαγμενες σκέψεις
Όπου θέλω ξαναπαω
Κι εγώ που δεν έχω ταξιδέψει ;
Θα πας όπου θες,οταν μεγαλώσεις.
Με θέλουν παιδι.Αφηστε με να μεγαλώσω
Κικη Ματέρη