Πέμπτη, 26 Απριλίου 2018

Το όν

Γερνάω μέσα στη νιότη
από βλέμμα σε βλέμμα
αιώνιο είναι αυτό που θα συναντήσω 
μέσα μου κατοικεί ένα όν που με υπερβαίνει
αν λείψω από εκείνο που με περίμενε καιρούς
από κείνο για το οποίο ήρθα
το ταξίδι είναι μάταιο.

Η ύπαρξη απλώνεται και σφύζει
γυρεύει αέναα να βρει
το μονοπάτι εκείνου που έχτισε
το απρόσιτο
κι άφησε έξω το χάος να καταρρέει
σε εφήμερες μορφές. 

Ο άνθρωπος έρχεται
από αμετάφραστες πραγματικότητες
γράφει και σβήνει 
την κληρονομιά του
στη λύπη που διατρέχει τον χρόνο
όλα ανασύρονται και όλα πετούν
εκείνο που μένει
το σήμα κινδύνου
στης καρδιάς το βάθος. 

Βασίλης ΦαΪτάς
από τη συλλογή Το δάκρυ του Ηράκλειτου, 2018
 

Δεν υπάρχουν σχόλια: