Παρασκευή, 20 Απριλίου 2018

Διάφανο δέρας

Στο λαγούμι της ζωής φτυαρίζω
ώρες και μέρες

Κάθε φτυαριά
μερικά δράμια αυταπάτης έξω από το λάκκο
μερικούς πόντους εγγύτερος
στη σάρκα και τα οστά της ύπαρξής μου
σοδιάζοντας ό,τι έχω σπείρει

Και η ψυχή μου από ψηλά να κοιτάει
ίδια και απαράλλαχτη

Όπως την πρώτη μέρα που άρχισα να σκάβω


Κωνσταντίνος Κομιανός
από τη συλλογή Έκθετοι μονόλογοι, 2018
 

Δεν υπάρχουν σχόλια: