Τετάρτη, 7 Μαρτίου 2018

γυναίκα

κάθε μικρή σου υποταγή
μειώνει τη δική μου ελευθερία
εμένα ταπεινώνει
κάθε χαμένο σου δικαίωμα
πληγώνει τη δική μου αξιοπρέπεια
κάθε παραπανίσιο σου φορτίο
έχει σε μένα ρίζες προγονικές
κάθε σε βάρος σου αδικία
είναι μια στυγερή κλοπή
απ' το παγκάρι της δικής μου εκκλησίας
κι όταν εσύ λιποψυχείς
εγώ είμαι ο αληθινός προδότης

στέκεσαι δίπλα μου
στο σπίτι, στη δουλειά ή στο οδόφραγμα
και με τα ίδια μάτια
ελεύθερα ατενίζουμε τον ήλιο
περήφανοι
ασυμβίβαστοι
ωραίοι μέσα στα τόσα ελαττώματά μας
εμείς που η φύση έταξε σε σάρκα μία


Τόλης Νικηφόρου
από τη συλλογή Το μαγικό χαλί, 1980

2 σχόλια:

Poet είπε...

Το ίδιο ποίημα κάθε χρόνο αυτές τις μέρες. Όταν βλέπω τις γυναίκες του Ισλάμ, και όχι μόνο, ξέρω ότι ο αγώνας για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια έχει μόλις τώρα αρχίσει !!

Ανώνυμος είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.