Σάββατο, 13 Ιανουαρίου 2018

Πανσέληνος Ι


Ετούτη η Πανσέληνος από αίμα
ενύπνιο αξεδιάλυτο σαν μοίρα
τις άκρες των δαχτύλων μου ματώνει
καθώς βυθίζομαι στο νόστο


Όπως όταν κόβεται η ζωή στα δυό
και δεν το νιώθεις Τόσο βαθιά μέσα
στη νύχτα ταξιδεύεις


Aμίλητους μας χώνεψε η σιωπή των βράχων∙
ο δρόμος των νεκρών όταν ακόμη ζωντανοί
κοιτάξαμε σπασμένες πυξίδες


τα όνειρά μας


Εύα Μοδινού
από τη συλλογή Η ηλικία της πέτρας, 2017

Δεν υπάρχουν σχόλια: