Παρασκευή, 6 Οκτωβρίου 2017

Τα μαύρα πανιά

Στο συρματόπλεγμα τα μαύρα
πανιά που μπλέχτηκαν
στα χρώματα του δειλινού
πέταξαν μακριά.

Κι εσύ μετέωρη έμεινες
να διερωτάσαι αν
είναι «εκείνοι» που τα κρέμασαν
για να χτυπά η ματιά
και να επιστρέφει
ή μήπως είμαστε «εμείς»
γιατί πενθούμε
και μαύρισε η ψυχή.

Τώρα που σε καλεί η θάλασσα,
σκέφτηκες, δεν έχει σημασία.
Είναι κάποια σύνορα
που σβήνουν πάνω στο κύμα.
Ύστερα, είναι κι ο αγέρας
που φυσά τα βράδια υγρά
και μεταφέρει την αλμύρα
από τη διπλανή αμμουδιά
κοντά σου.


Αλεξάνδρα Γαλανού
από τη συλλογή Παρενθέσεις και εισαγωγικά, 2016


Δεν υπάρχουν σχόλια: