Τετάρτη, 12 Ιουλίου 2017

Η ανάσα

Επειδή με κανένα τρόπο
δε θέλει να τραυματίσει  την αρμονία του κόσμου
με την ανάσα του
τη δαπανά ολόκληρη σε στάση προσευχής.

Ύστερα ονειρεύεται τα περιστατικά της επόμενης μέρας. 
Κάποιο χάδι που ταξιδεύει αιώνες για να τον βρει,
το πέταγμα των πουλιών στο γαλάζιο βάθος,
το ανοιξιάτικο τιτίβισμα στο μισομπαζωμένο ρέμα. 

Δεν ξέρει γιατί τα όνειρά του είναι πάντα τρία,
τέσσερα τα σημεία του ορίζοντα.
οι μέρες εφτά και οι ουρανοί, 
οι απόστολοικ δώδεκα.
τα κύματα σαράντα
κι αμετρητα τα πουλιά σαν τα παιδιά.
Δεν ξέρει
όμως τ' απαριθμεί με θέρμη στην κιβωτό της προσευχής του
γιατί χάνονται αν η ανάσα του αυτή δεν τ' ανασταίνει. 


Χρυσούλα Παπακυριάκου
από τη συλλογή Των γραμμάτων, 2017

Δεν υπάρχουν σχόλια: