Σάββατο, 17 Ιουνίου 2017

Υπόλοιπο ζωής

Μια γυναίκα στη μέση του λιμανιού
Ένα ΄παιδάκι κάτω να κρυώνει
Γύρω θάλασσα φουρτουνιασμένη
Πρόσωπο κλειστό 
Ο ουρανός να κοιτάζει

Ένα θαλασσοπούλι πλησιάζει
Ζυγίζει τα φτερά του
Πάνω από το παιδί
Είναι σαν να κλαίει 
Ή από το φόβο του
Να χάνει τη φωνή του

Μνησίκακα ο αέρας
Το εμποδίζει
Έξω στην ακτή
Στην πέτρινη αποθήκη
Το απομακρύνει

Φεύγουν τα πουλιά
Αποδημούν το χάραμα
Όπως οι πεταλούδες το πρωί
Ψάχνουν το φως
Τους έφερε η θάλασσα
Και ο τόπος ξένος


Φροσούλα Κολοσιάτου
από τη συλλογή Φοράει τα μάτια του νερού, 2017

Δεν υπάρχουν σχόλια: