Τετάρτη, 31 Μαΐου 2017

Συμβαίνει



Είμαι στο μυαλό κάποιου
Κι εκεί μέσα κάνει αφόρητο κρύο

Αφήστε με και μη με σκέπτεστε πια
Βγάλτε με όλοι απ' το μυαλό σας

Εμένα οι ανάσες του δάσους με καλούν
Εμένα οι φωνές των γλάρων με προστάζουν

Κάποτε η εγρήγορση με παρακινεί
Να δραπετεύσω απ' τη ρωγμή της στην αιωνιότητα

Ω εκεί πάνω στα λευκά τραπεζομάντηλα τ' ουρανού
Στρώνουν τραπέζι οι δραπέτες του παραμυθιού.



Ηλίας Κεφάλας
από τη συλλογή Λεζάντες για τ' αόρατα, 2016
Ενότητα Οράσεις μέσα σε οράσεις

Δεν υπάρχουν σχόλια: