Τετάρτη, 3 Μαΐου 2017

Μικρή περιήγηση ΧΧΙΙ


Πέσε βροχή, πέσε απαλή πάνω απ' τις έγνοιές μου
πέσε απαλή, σαν μουσική που ξεμακραίνει
αγνή και άγια σαν εικόνα μυστική, απόμακρη
φίλων που χάθηκαν στο χθες, φίλων που θά 'ρθουν.
Πέσε βροχή σαν δάκρυ που κυλά
ζεστό στο τζάμι στα κλειστά πορτόφυλλα
μέσα στα διάπλατα ματάκια των παιδιών, μες στο μικρά
χεράκια π' αγκαλιάζουν το παιχνίδι.
Σίμωσε λίγο ακόμη, σίμωσε
φανάρι τ' ουρανού, γλυκό φεγγάρι
πάνω απ' τα δέντρα, τα νερά που πρασινίζουνε
βαθιά κι ακίνητα, γαλήνια μαγεμένα.

Δημήτρης Παπακωνσταντίνου
από τη συλλογή Μικρή περιήγηση,  β' έκδοση, 2017

Δεν υπάρχουν σχόλια: