Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

Οι μέρες της βροχής

Ξαναγυρνάω νοσταλγικά στις γειτονιές του κόσμου,
σε σένα μνήμη μου, οιμωγή σπαραχτική, να ηχείς,
απ' όσους ρίζωσαν καϋμούς και μοναξιές εντός μου.

Ξαναγυρνάω νοσταλγικά στις μέρες της βροχής
και στην αγάπη, που ήθελε να είναι η πιο μεγάλη,
μα γι' άλλη πέταξε φωλιά και για πατρίδα άλλη. 

Κι ο στοχασμός όσο μακριά κι αν θέλει να πετάξει, 
απ' το σημείο του μηδενός ξανά θα ξεκινά, 
σε μια, που δεν λήγει ποτέ, βασανισμού μου πράξη.

Κι αυτές οι μέρες της βροχής θα 'ρχονται όλα ξανά ...
Μα όσο κι αν βρέξει, η όποια βροχή θα είναι πάντα λίγη,
καθώς εσύ γι' άλλες φωλιές και τόπους θα 'χεις φύγει.


Πάρις Ξεπουλιάς
από τη συλλογή Αναμνήσεις από τις ημέρες της βροχής, 2009

Δεν υπάρχουν σχόλια: