Τετάρτη, 10 Αυγούστου 2016

Σαν να 'ταν καλοκαίρι Γ'


Γαι πολύ καιρό ήταν σαν να έμπαινα σε δωμάτιο νεκρού.
Απέφευγα την είσοδο. 
Δεν άγγιζα τίποτα. Δεν διάβαζα τα σημειώματά τους, δεν γύριζα στην ηλεκτρονική τους συνομιλία, δεν έβλεπα φωτογραφίες τους. Κάποτε άνοιγε η βαλίτσα και χύνονταν κάτα όνειρα ξεσκλίδια, επιθυμίες, πορφυρές, πληγωμένα e-tickets. 
Μήπως ήμουν αναίσχυντη χάκερ;
Αργότερα έστρωνα τραπέζι, έβαζα πιάτα και ποτήρια γι' αυτούς. Πολλά βράδια έπινα το τσάι μου μαζί τους, οι γεύστις και τα φλιτζάνια που τους άρεζαν. 
Κι ύστερα άρχισα να γράφω όσα νόμιζα πως είχαν να πουν, να συνθέτω τις σκέψεις τους, να προδιαγράφω το μέλλον τους.
Η συνέχεια έμοιαζε αναμενόμενη. 
Ή μήπως τους αγάπησα πολύ; 

Κούλα Αδαλόγλου
από τη συλλογή Εποχή αφής, 2016

Δεν υπάρχουν σχόλια: