Τετάρτη, 10 Αυγούστου 2016

Όψεις Φωνή Β'


Κάθε βράδυ είναι εκεί και με κοιτάει.
Σαν να γνωριζόμαστε ;από πάντα. 
Της προσφέρω το Tom Collins που πίνει και πλησιάζω
μου χαμογελάει όλο φως.

Τι ξέρει η αγάπη από το όμορφο;
Τι ξέρει από το διαφορετικό; 
Γεμίσανε ταμπέλες τα ράφια, οι δρόμοι
γράφω με το δάχτυλο στη σκόνη τους
τις ξεκαρφώνω με τα νύχια τα χέρια μου σκίζονται
γκρμίζομαι στο σπάσιμο της κατανόησης.

Έτσι το βίωσα, καιρό.
Σαν παραξυσμό.
Να επιθυμώ τώρα
ό,τι μελλοντικά αβέβαιο.
Το σκότωσα ένα βράδυ με τον τρόπο που ξέρω.
Έμεινα σαν ξεφουσκωμένο παιχνίδι
σαν κατεστραμμένη μαριονέτα -

φτάνουν οι παρομοιώσεις -
ένας άνθρωπος με ματαιωμένη προσδοκία.


Κούλα Αδαλόγλου
από τη συλλογή Εποχή αφής, 2016

Δεν υπάρχουν σχόλια: