Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2016

Εσύ


Εσύ που τα όνειρα μου κεντάς
σταθερά με βελονιές
αιχμηρές κι ανεξίτηλες.

Στου νου τον καμβά μου
όπως ζωγραφίζεις
τη μορφή σου
αποτυπώνεις για πάντα.

Την ψυχή μου μαγεύεις
τις αισθήσεις υποτάσσοντας
η καρδιά μου αιχμαλωτίστηκε
χωρίς να το ξέρει.

Και γω θυσιάζομαι
να στέκομαι απέναντι
άπρακτη, βουβή
άφωνη, τεμαχισμένη.
Μη προσμένοντας τίποτα.

Εσύ κι εγώ
ποτέ μη γνωρίζοντας
αν
κάποτε
συναντηθούμε.


Σοφία Παπαχριστοφίλου
από τη συλλογή Από φεγγίτη μικρό, 2016

Δεν υπάρχουν σχόλια: