Δευτέρα, 15 Φεβρουαρίου 2016

Πρωινό στον κάμπο


Απ' την αυγή
το χνώτο του αέρα θρυμματίζει τα χρώματα
κι αυτά ξεθαρρεμένα
συντάσσονται κατά την ηλικία τους
Σε μια ταξιαρχία τα νεαρά γαλάζια
σε άλλη τα υπερήλικα
Των λευκών πελταστών οι ίλες παντού
κυρίως οι ευέλικτες των νόθων

Το Φως αράδιασε τα όπλα του
Τράβηξε μια δαχτυλιά αστραφτερό λευκό
μες στο χωράφι
Πίσω στρατιές μεικτές τα μπλε και πράσινα
απ' όλες τις φυλές τους
Καμπούριαζαν ανάμεσά τους λίγα καφετιά
λικνίζονταν δυο τρία χρυσοκόκκινα
Στο σάλπισμα του Απρίλη
όρμησαν στο ανύποπτο βλέμμα της
και σάλεψαν οι πιο βαθιές σκιές του

Άρχισε να δαγκώνει η ομορφιά
Να δοκιμάζει πείρα κι αντοχές
και να ξυπνούν θαμμένα σείστρα
στο χώμα που πατούσε
Το φως αράδιασε τα όπλα του
Λίγο πιο κει το τίποτα
λίγο πιο δω ο τρόμος


Αρετή Γκανίδου
από τη συλλογή Χαράζει ο άλλος μου εαυτός, 2015

Δεν υπάρχουν σχόλια: