Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2015

Το τραγούδι του αέρα


Τρέχουν συνεχώς δάκρυα, πέφτουν
μες το πηγάδι που μ’ άνοιξε η γέννησή μου.

Γέμισα λέπια αδερφέ. Κουλουριασμένη στο
κρύο. Ούτε μια κουβέρτα. Σα σκυλί με κλωτσούν
οι μέρες κι εξαφανίζονται.
Μηδενικά στιγμών και κοχύλια κατειλημμένα από φόβο
βρέχει με ελάχιστες διακοπές.

Μην έχεις έγνοια.
Πάνω από το κουφάρι μου θα τραγουδάει ο αέρας
ότι μέχρι θανάτου κράτησα.

Ρωξάνη Νικολάου
αδημοσίευτο 

1 σχόλιο:

Poet είπε...

Η Ρωξάνη Νικολάου γεννήθηκε στη Λεμεσό της Κύπρου. Φοίτησε στο Αρχαιολογικό Ινστιτούτο της Χαϊδελβέργης και σπούδασε σκηνογραφία /ενδυματολογία στην Αθήνα.Εξέδιδε για βραχύ χρονικό διάστημα το καλλιτεχνικό περιοδικό Ψιχάδι.
Η πρώτη της ποιητική συλλογή εκδόθηκε ιδιωτικά το 2000 και είχε τον τίτλο
«Ποιήματα». Υπό έκδοση βρίσκονται οι συλλογές της «Ψεύτης Ύπνος» (2000 – 2007) και «Το άγαλμα μου είναι οι άλλοι»(2008 – 2015).