Κυριακή, 30 Αυγούστου 2015

Ποίηση


                                        Στους γονείς μου

Ποίηση
πάντα κυνηγημένη
κρησφύγετο για παρανόμους
απεργάζονται την κατεδάφιση του συμβατικού
ανιχνευτές κρυμμένης νάρκης
σε βάθος άγονης γραμμής
συντεταγμένες φυγή και εξορία
απομόνωση και αποκάλυψη
Νόσος σαν όλες τις άλλες
πότε έρχεται; πότε φεύγει;
Γαντζώνεται ιός στο αίμα
κατακλύζει τα παρασκήνιά σου
διαδηλώνει απελευθέρωση
λες και κρατούσες εσύ κάτι δεμένο
Δίψα για κάτι απροσδιόριστο
ανεφέρεται στα στυμπτώματα
Μα δεν ξεδίψασε ποτέ κανείς.

Κατερίνα Καζολέα
από τη συλλογή Νότος, 2015

Δεν υπάρχουν σχόλια: