Πέμπτη, 4 Ιουνίου 2015

οι αγαπημένοι μου


Λευκά χαρτόνια σε αποστειρωμένα θλιβερά λιβάδια
Μόνο οι κύκνοι έφυγαν χωρίς δεσμεύσεις
Εδώ τίποτα δεν συμβαίνει κι ας φλέγεται το ηλιοβασίλεμα
Αφήνω κάποιον άλλον να αντέξει
Εξ άλλου εγώ επιτελώ ένα έργο
Είμαι μια σοβαρή τακτοποιημένη κηδεία
Δείξτε μου οίκτο
Ας πιούμε τον πικρό καφέ όπως αρμόζει
Άλλωστε τα οστά συμπεριφέρονται όμοια στους τάφους
Όμως γνωρίζατε πως
ήμουν νέα κάποιες Κυριακές
Κι ο δρόμος που με νανούριζε στον ύπνο μου
κατευθυνόταν πάντα στη θάλασσα
Άνοιγα τότε την πόρτα μα ρίζωνα στο κούφωμα
Κάτι οικείο πίσω μου και επίσημο
παραμέριζε την ορμή
Μια σκοτεινή πλευρά επέστρεφε και
με κατέδιδε
Τώρα εδώ καθηλωμένη δεν επιθυμώ να γίνω άλλη
Αυτό που κάλπαζε μέσα μου το έπνιξα μη βγάλει ήχο
Τώρα είμαστε πανομοιότυποι'
Είμαστε εμείς πρόσωπα του παρελθόντος
μεσ' στο καινούργιο μας φέρετρο

Κατερίνα Σημηντήρα
από τη συλλογή Δυτικά της Σαπφούς, 2015

Δεν υπάρχουν σχόλια: