Παρασκευή, 29 Μαΐου 2015

Πονάς σαν έρωτας


Θέλησα όσο τίποτα να σου πω μια φορά
την αλήθεια
Μα προδόθηκα στη μέση ενός άνισου πολέμου
σα να είχα λαβωθεί από τα μάτια σου
Λευκή σημαία σήκωσα μπροστά σου
τη νύχτα εκείνη
που οι λέξεις δεν έβγαιναν
και ήξερα
ότι πια θα είναι η μορφή σου
αυτή που θα στοιχειώνει τα βράδια μου
Δεν κατάλαβα πως μου συνέβης
κι ούτε μ' ένοιαξε ποτέ να μάθω
αν όντως σ' ερωτεύτηκα
πριν καν το πω στον εαυτό μου
Μπήκες μέσα μου
σα γλυκό δηλητήριο βραδείας δράσης
και μόλυνες με παθολογικά αισθήματα
τις φλέβες μου
Πονάς σαν τραύμα μελαγχολίας
Πονάς σαν έρωτας
Κι ίσως να φταις
αν και όλα παραγράφηκαν
γιατί παρ’ όλα αυτά δεν ξέχασα τα λόγια σου
εκείνα που αστόχαστα
μα τόσο στοχευμένα άφησες
τα θέλω μου,
χωρίς κανένα έλεος λες κι επίτηδες θαρρείς,
να ερεθίσουν...

Έλλη Πράντζου
αδημοσίευτο

Δεν υπάρχουν σχόλια: