Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2014

Δυο συλλαβές ο κόσμος



                                  Στον γιο μου, Αλέξανδρο

Στου νου το λαβύρινθο
ήρθες κοχύλι
να μου μάθεις να συλλαβίζω
τον κόσμο από την αρχή.
Να μου μάθεις
πόση μελωδία κρύβουν οι αρχέγονοι λαρυγγισμοί
πόση αλήθεια οι πρώτοι φθόγγοι
πόση ευτυχία δυο συλλαβές.

Κύκλους γράφω μαζί σου
στ' αλώνι της θύμησης.
Δωμάτια σφραγισμένα από καιρό
ανοίγουν διάπλατα
μπρος στο δισύλλαβο κόσμο σου.
Τις νύχτες βαστώ την αναπνοή μου
για ν' αφουγκραστώ
τους χείμαρρους της αγάπης
να πλημμυρίζουν άνυδρες υπόγειες χαράδρες.

Στης ζήσης την εντροπία
ήρθες αγριοκάτσικο
να μου μάθεις να πατώ
στη γη απ' την αρχή.
Να μου μάθεις
πως τα πρώτα βήματα
είναι τα πιο ψυχωμένα
και οτν τρόπο να διαβάζω και
να στεριώνω την πλάση
στο διάβα τους.


Στέργιος Πολύζος
από τη συλλογή Ο χρόνος και η λίμνη, 2008

Δεν υπάρχουν σχόλια: