Τρίτη, 14 Οκτωβρίου 2014

Επισημάνσεις (επιλογή)


                                    Ι
Στα ποιήματά μου πολλές φορές θα συναντήσεις
Τις λέξεις : Νεμέρτσκα δάσος βελανιδιά
Βατομουριές όμως τ' όνομά της μονάχα μια φορά
Καθώς χαμογελώντας διασχίζει ντυμένη
Στ' άσπρα τους γκρίζους φράχτες των στίχων μου
Ανθισμένο γιασεμί στο σκοτεινό όνειρό μου.

                                 ΙΙΙ
Θέλω ν' ακουμπάω πάνω σου με την εμπιστοσύνη
Του βλέμματος στο βουνό να σε βλέπω εκεί που
Σε πρωτοαντίκρυσα να κόβεις φέτες το φως
- Καθώς τρίπωνε να κρυφτεί στο δωμάτιο - για
Τους χειμερινούς εφιάλτες σου να σε κρατώ
Σφιχτά πατώντας γερά στους στρωτήρες με τις
Ράγιες βιδωμένες πάνω τους όχι μήπως μου φύγεις
Αλλά για να μείνω μαζί σου όταν το τραίνο ουρλιά-
ζοντας θα 'ρθει καταπάνω μας από τις γαλαρίες του
Μέλλοντος και δεν θα υπάρχει καμιά ελπίδα πια.


Τάσος Πορφύρης
από τη συλλογή Σώμα κινδύνου, 2004
Συγκεντρωτική έκδοση Νεμέρτσκα
Ποιήματα (1961-2011),2013

      

Δεν υπάρχουν σχόλια: