Σάββατο, 23 Αυγούστου 2014

ποιητής


από μικρός διδάχτηκε
εκείνες τις σκληρές
τις ιδρωμένες λέξεις

και στα ογδόντα εφτά του χρόνια
με τα ξερά του δάχτυλα
και την πλημμυρισμένη του καρδιά
στο χώμα ο γέρος έγραφε τον ουρανό

κάτσε, του είπαν, ξεκουράσου
πού βρίσκεις τόση δύναμη
να βγαίνεις κάθε μέρα στο χωράφι

για λίγο σήκωσε πέρα μακριά
τα ήμερά του μάτια
αν δεν τσαπίσω θα πεθάνω
είπε απλά

Τόλης Νικηφόρου
από τη συλλογή Φωτεινά παράθυρα, 2014 
  

2 σχόλια:

Rosa Mund είπε...

Ποιητής (ουρανού και) Γης.
Γήινος.

"αν δεν τσαπίσω θα πεθάνω
είπε απλά"

Ο καθείς και το έργο του.

Poet είπε...

Απόλυτα γήινος, Κική μου, γεωργός, βασανισμένος άνθρωπος, πατέρας 8 παιδιών που στον εμφύλιο ήταν σε φυλακές και εξορίες. Ο θείος της γυναίκας μου που δούλευε σκληρά στο χωράφι ως το τέλος της ζωής του.

Η ίδια η Ελλάδα ανά τους αιώνες, θα έλεγα εγώ, ο γραφιάς με τα μαλακά χέρια.